-->

Wil Lof

Schilderijen van Wil Lof zijn abstracte composities, die door hun figuratie bij velen emoties oproepen. Dat is ook de essentie van haar drijfveer, ze gelooft in kunst als medium om gevoelens van emotie, ontroering en saamhorigheid op een aansprekende en herkenbare manier over te brengen op anderen.

Haar figuratieve schilderijen, uitgevoerd in acryl op canvas, linnen of papier, tonen geabstraheerde vrouwenfiguren, die samenkomen, samenzijn, en weer hun weegs gaan. Soms zijn de kleuren krachtig en geprononceerd, soms ook vaag en lossen de figuren op in de achtergrond. De composities zijn mysterieus en speculatief in de onderlinge relatie van de rudimentaire gestalten, die in hun lichaamstaal primaire gevoelens als liefde, verbondenheid, angst, isolationisme en dergelijke communiceren. In andere werken roepen de beeldvlakken en het lijnenspel visuele beelden op, die de toeschouwer voeren naar versluierde verten. Wil’s abstracties voeren soms zover, dat er geen figureren meer te onderscheiden zijn, maar enkel een spel van rechte of gebogen lijnen. Niet zelden leiden zulke kleurcomposities bij de toeschouwer tot speculatieve verbeelding en interpretatieve inbeelding van het schilderij.

Wil Lof past in haar schilderijen een bijzondere schildertechniek toe. Elk schilderij bevat een gelaagde reeks transparante taferelen, waardoor toon en compositie van de afbeelding wisselt met het invallende dag- of kunstlicht. De daaruit resulterende dynamiek zorgt voor verrassende en spannende wisselingen als dagen en seizoenen verstrijken.

Haar exposities en edities Wil Lof exposeerde te Chania (Kreta), gevolgd door een expositie in Port d’Andratx op Mallorca en deelname aan de 4e Biennale dell’Arte Contemporanea te Florence in 2003. Wil neemt deel aan de Muestra Internacional de Arte Contemporáneo Ciudad de San Sebastián in 2004 en toont haar werk in Barcelona, op de One Art Fair van de Frankfurter Buchmesse en in het Latin American Art Museum van Miami. In latere jaren neem ze deel aan Arte Sevilla (Spanje) en exposeert solo in Chania (Kreta, Griekenland). Exposities in Biarritz en Saint Jean de Luz in Frankrijk volgen. Behalve in de badplaats Saint Jean de Luz exposeerde ze ook in Puerto Banùs en Malaga (Spanje). Haar werk werd ook getoond in Mar del Plata (Argentinië), in Montréal (Canada) En in de afgelopen jaren in Calcutta, New Delhi en Mumbai (India).

Dankzij de inspanningen van “Dutch Luxury Design” zijn tien schilderijen naar het zuiden van Europa verhuisd en worden getoond bij de Timeless Gallery Group in Spanje, Zweden, Polen en de Verenigde Staten. Een selectie is opgenomen in de gedrukte folder “Love & Passion” en in de pdf-uitgave.

Wil Lof is permanent vertegenwoordigd met recent werk bij verscheidene galerieën in Nederland, Duitsland, Griekenland, India, Frankrijk en Spanje. Naast originele abstracte en figuratieve schilderijen brengt ze in eigen regie kunstdrukken (giclées) in gelimiteerde oplage uit van haar schilderijen. Verscheidene uitgevers gaven ook kunstdrukken (fotolitho’s) uit in een ongelimiteerde oplage.

-->

Annemiki Bok

Kunstenaar van de innerlijke ziel

Annemiki Bok ( 1953) heeft haar opleiding genoten aan de Rietveldacademie en aan de Rijksacademie. Het echte schilderwerk heeft ze echter in Portugal geleerd, waar ze 10 jaar gewerkt en gewoond heeft. Daar heeft ze geleerd om met het licht en het schildersmes te werken. Elke dag opnieuw zodat ze nu na 30 jaar een virtuoos is in het handteren van de verf en het schildersmes.

Zelf omschrijft ze haar schilders proces als volgt:
‘Het mes danst over het doek en mijn hand volgt. Ik zak in de verf en in deze wereld is het veilig en vertrouwd alles wat er dan gebeurd is goed’.

Haar atelier is in een verbouwde kerk in de Espel, een klein dorpje in de polder. Vanuit haar atelier kan ze de lage horizon, de verre einders en de hoge luchten aanschouwen. Uit de vele kleuren en de helderheid die dit uitzicht met zich meebrengt haalt Annemiki haar dagelijkse inspiratie.

Haar onderwerpen zijn erg divers. Ze maakt landschappen, bloemstillevens, portretten maar ook abstract werk. Bij al deze werken komt haar handschrift tot uitdrukking. Haar kleurgebruik en de manier waarop zij het schildersmes hanteert vormen haar handtekening.
-->

Jan Adamse

Jan Adamse geeft expressief vorm aan zijn schilderijen in een eigen manier van werken, waarbij de meerwaarde merkwaardig genoeg ligt in de abstractie d.w.z. het onttrekken van zekere elementen om een nieuwe natuur te maken.

Een schilderij laat zien
Wat er in de geest ontstaat
Een nieuwe wereld en mijn werkelijkheid

Mijn werk wordt vrij als in opdracht uitgevoerd
Zowel voor particulieren en bedrijven, aldus Jan Adamse.

Jan Adamse
Noordelijke kunstenaar
Docent kunst en decoratie
-->

Arie Onnink

Arie had een veelbetekenende loopbaan als docent beeldende vorming en grafisch vormgever achter de rug, voor hij in alle hevigheid de schilderkunst omarmde.

Hij zoekt in zijn werken naar de schurende grenzen van de realiteit. Deze werkelijkheid, in al zijn rauwheid, absurditeit en grimassen, schenkt de schilder oneindig veel inspiratie om zijn verhalen met de toeschouwer te delen. Verontrustende schilderwerken, veelal tijdloos, geven ons een blik in een wereld van melancholie en ‘tristesse’. Een beeldverhaal waarvan de toeschouwer zélf de schrijver is.

Overheersend in zijn werken is het vaak zware en sobere kleurenpalet in een zo kenmerkend handschrift.

“Enige mate van verontrusting en gelaten verbazing kan geen kwaad in de (schilder)kunst, aldus Onnink, er wordt immers al genoeg gelachen.”
-->

Lawrence Kwakye

Lawrence Kwakye (1972, Utrecht) maakte zijn eerste schilderij toen hij dertien jaar was en opende daarmee, onbewust, de deur naar zijn artistieke carrière. De befaamde schrijver en illustrator Tomi Ungerer noemde hem in die tijd al een ‘undeniable talent’ en vergeleek hem met de hoofdpersoon in Albert Camus’ roman ‘De Vreemdeling’. Want als zoon van een Ghanese vader en Hongaarse moeder, opgegroeid in Nederland, werd hij voortdurend blootgesteld aan verrassingen en veranderingen in het leven en ontwikkelde daarbij automatisch een ‘contrastrijke’ kijk op de wereld, essentieel voor de magische gelaagdheid in zijn latere werk. Niets is, wat je denkt dat het is.

Na zijn middelbare schooltijd voltooide Lawrence zijn studie ‘Mens en Vrije Tijd’ aan de Design Academy in Eindhoven, waarbij Lidewij Edelkoort koersbepalend is geweest. Onmiskenbaar erfgoed uit die tijd is de functionele en conceptuele inslag van de vele schilderwerken die hij naast zijn baan als ontwerper altijd bleef maken. Tot hij in 2010 het roer omgooide, zich als vrij kunstenaar vestigde en zijn artistieke carrière in een stroomversnelling kwam.

Kwakye’s culturele verscheidenheid, zijn gevoel voor esthetiek, zijn technishe innovatiedrang én zijn fascinatie voor transitie, of ook wel het proces van verandering, zijn duidelijk terug te zien in zijn huidige werk. Het resultaat is toegankelijk, pakt de kijker meteen, maar verleidt hem daarna tot discussie over wat je nu eigenlijk ziet, wel is wat het is. Harmonie tegenover disharmonie. Het beeldend werk van Kwakye blijft communiceren.
-->

Jennie Smallenbroek

Geboren in 1966 te Voorburg. Zij heeft een passie voor de klassieke schilderkunst en heeft de technieken van de oude meesters bestudeerd. Ze begon te tekenen op zeer jonge leeftijd maar ging pas schilderen toen zij 21 jaar was. In juni 2012 heeft zij een schilderschool opgericht met de naam Classic Art Atelier waarin dagelijks schilderlessen begeleid, maar ook workshops verzorgt. Ze is vooral een autodidact, pas vanaf 2012 heeft zij les gehad van een aantal bekende Nederlandse kunstenaars, zoals Cornelis Le Mair en Sam Drukker. In 2015 ging ze naar Florence om te studeren aan de Angel Academy of Art bij Michael John Angel. Voor haar school nodigt ze meerdere keren per jaar internationaal bekende artiesten om een workshop te geven. Jennie’s werk wordt zowel nationaal als internationaal geëxposeerd. Ze is een ‘Arc Living Artist “bij de Art Renewal Center in New York, een stiching die toegewijd is aan de opleving van het realisme in de beelde kunst.

Schilderen is haar leven, ze houdt ervan om gevoelens, vormen, kleuren en materialen in al haar schilderijen te gebruiken en ze heeft door de jaren heen met verschillende materialen en stijlen geëxperimenteerd. Dit heeft geresulteerd in veel kennis en ervaring op het gebied van de schilderkunst. Haar schilderijen hebben een stijl vergelijkbaar met die van de 17de-eeuwse meesters.

Artist statement Met mijn kunst wens ik dat de mensen de Vrede, vrijheid en liefde voelen die ik voelde toen ik aan het schilderen was. Dat de essentie van deze gevoelens zullen oplichten door de verf heen en de harten van de mensen zullen raken die mijn werk zien. De gave die God mij gegeven heeft is niet alleen maar om een beeld te schetsen, maar om mensen te helpen hun eigen vreugde van het leven en innerlijke welzijn te ontdekken door het kijken ervaren van mijn schilderijen, welke vaak een boodschap zijn aan de wereld voor Vrede, Vrijheid en Liefde. En deze gedachten te delen zodat eenieder kan worden opgetild en ontwaken in de mooie wereld die ik door alles heen zie.
-->

Erik Mangelschots

Van tekenen naar fijn schilderen lijkt een logische evolutie maar is veel meer de uitdrukking, de natuurlijke stijl van Erik Mangelschots dan een evolutie. Mangelschots was altijd al bezig met het beoefenen van het metier. Het zojuist mogelijk schilderen is een aandrang waaraan hij niet kan weerstaan Enig symbolisme is hem dus niet vreemd. Geen kunst kan kunst genoemd indien zij genoegen neemt met het louter weergeven van de werkelijkheid. Mangelschots koppelt zijn technische bedrevenheid en kennis aan de werkelijke weergave van het beeld,maar plaatst de beelden op dusdanige wijze tegenover elkaar in een gefantaseerd landschap. Hieruit ontstaat een heel aparte symboliek: een openluchtmuseum van vreemde voorwerpen.

Schilderijen van Mangelschots zijn als het ware tentoonstellingen op zich waarbij de toeschouwer op zoek hoort te gaan naar het onderlinge verband der dingen “Mijn schilderijen lopen over de rand altijd verder.Zij eindigen niet boven of onder,niet links of rechts.Ik verbeeld maar een stuk:datgene wat binnen het kader valt van mijn fantasie.Daarmee houdt het echter niet op,de toeschouwer moet wat buiten het kader valt voor zichzelf invullenen dan blijkt dat wat mijn fantasie verzon,voor anderen een betekenis heeft of ooit werkelijkheid was. Ik beoefen geen surrealisme omdat wat ik schilder niet is ingegeven door het onderbewuste,maar is ingegeven door mijn gevoel en intuïtie voor kunst;beelden worden opgeroepen door kleur en vormen,door andere beelden,door ruimten die moeten opgevuld worden,door luchten..” Als we willen weten hoe een schilderij tot stand komt,wat de drijfveer is, wordt steeds duidelijker hoe Mangelschots’ fantastish-magische wereld gestuurd wordt door zijn academische opvattingen en kennis. Hij is daarvan zo doordrongen,zij vervullen dermate zijn persoonlijkheid dat hand en hoofd tegelijkertijd en samen beelden tot stand brengen. Elk beeld dat in hem opkomt en verdient geschilderd te worden,dat naar zijn mening de ruimte op de juiste manier opvult of tegenover een ander beeld hoort te staan. Daar waar het kader van het schilderij-alhoewel door de schilder anders gewild-een onoverkomelijke grens vormt,vormt de grens tussen lucht en land slechts de grens van de fantasie. Voor de waarlijk vrije mens een volkomen verwaarloosbare barière. Voor Mangelschots bezit elke mens de gave van het vrij-denken.De figuren uit zijn Museum van de Geest’ zijn dan ook maar veruiterlijkingen van persoonlijke impulsen en overwegingen en het staat de toeschouwer volkomen vrij er andere betekenissen aan te geven of andere verbanden te leggen. Mangelschots’ symboliek is vrij van historische,sociale of religieuze ballast.

voor Mangelschots bevindt zich achter de einder een nieuw Madagascar waar alles mogelijk is en dat hij probeert gestalte te geven in zijn werk. Daarbij vertrekt hij van bestaande elementen(poorten,muren,hekwerk,dieren,allerlei personen en voorwerpen) en creëert aldus vanuit zijn fantasie een herkenbare wereld,die voor de toeschouwer soms tastbaar echt is of een reële ervaring symboliseert. Mangelschots is geen surrealist,zoveel is duidelijk,bij hem zijn de elementen zoals ze zijn,zij figureren echter in een fantastische wereld.Zijn engagement ligt in de wijze waarop hij de schilderkunst beoefent,niet in het intellectualisme,aan -ismen heeft hij lak. Erik Mangelschots is een schilder. In de schilderkunst staat hij net als zijn figuren op een heel aparte plaats in het landschap.
-->

Fried Waterschoot

Fried (1952), geboren in Hoogeloon, een klein dorpje dicht bij de Belgische grens en gelegen binnen de invloedssfeer van zowel Eindhoven, als Turnhout en Antwerpen. Beeldende kunst, en dan vooral de schilderkunst, hadden altijd al zijn grote voorliefde. Na de middelbare school en diverse opleidingen in de grafische richting werd hij creative director/illustrator bij een reclamebureau in Tilburg en later idem dito bij zijn eigen bureau. Het vrije werk bleef daarbij altijd een belangrijke rol spelen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en al 10 jaar geleden is dit vrije werk de belangrijkste factor geworden.

Beïnvloed door de bekende impressionisten heeft Fried Waterschoot binnen dat genre een geheel eigen, herkenbare, levendige schilderstijl ontwikkeld. Een stijl die nog steeds in beweging is en waarbinnen hij telkens nieuwe uitdagingen zoekt.

Vanaf 2008 woonachtig en werkend in Hombourg (België) waar hij in zijn oude boerderij een atelier ingericht heeft. Schilderend te midden van het prachtige, inspirerende heuvellandschap van het ‘Pays de Herve’, zijn de invloeden daarvan duidelijk terug te vinden in zijn werk. Het gebied rond zijn woonplaats, kent een kleurrijke bevolking, authentieke dorpjes, idyllische plekjes, kabbelende beekjes en voor wat deze expositie betreft niet te vergeten het voormalige station van Hombourg met zijn oude vervallen treinen! Het maakt de keuze van onderwerpen schier onuitputtelijk. De schoonheid van de vergankelijkheid van het industrieel erfgoed in deze hier getoonde serie is dan ook een geweldig dankbaar onderwerp geworden.

Dynamiek, oude kleuren en lichtinval boeien mateloos tijdens het proces van creëren. Dat is ook de meerwaarde die hij zijn kleurrijke schilderijen wil meegeven. Elk nieuw werk dient, ook voor hemzelf, telkens weer een verrassing te zijn.
-->

Harold Aspers

Beeldend kunstenaar Harold Aspers is opgegroeid in het zuiden des lands en studeerde architectuur in Delft. Na een succesvolle carrière van ruim 15 jaar als architect koos hij definitief voor zijn grote passie de kunsten en sindsdien werkt hij fulltime als kunstenaar.

Binnen het bekende thema van het vrouwenportret is deze kunstenaar constant onderweg in een zoektocht naar de natuurlijke schoonheid die verder gaat dan de flinterdunne façade. Aspers verkent voortdurend de grenzen van het medium en met veelal zelfontwikkelde technieken worden de meer dan levensgrote portretten laag voor laag opgebouwd. Zijn werken tonen op afstand een haarscherp beeld maar bij het benaderen geven zij een grote mate van tactiliteit en materiaalbeheersing prijs.

In eerste instantie gaat hij zeer methodisch te werk op basis van een vooropgesteld plan voor de compositie en het beeld maar gedurende het proces vervagen, vermengen en verdwijnen er eerder opgezette vormen en details en zoekt het schilderij als het ware zijn eigen weg. Door het stapelen van translucente lagen wordt het portret emotioneel opgeladen wat ieder werk een uniek karakter geeft. Het gaat er bij deze kunstenaar niet om dat je de werken begrijpt maar dat je ze kan voelen.

Aspers woonde en werkte in steden als Amsterdam, Utrecht, Rotterdam en Maastricht.
-->

Connie van Winssen

Ik word geïnspireerd door organische vormen. Compositie, kleur en contrast zijn belangrijker dan het onderwerp zelf. Ik abstraheer door middel van uitsnijden, kleurveranderingen en het weghalen of accentueren van bepaalde aspecten. Het plezier van het schilderen staat altijd voorop. Krachtig, expressief en bewust toegankelijk werk is het resultaat.