-->

Ferdisign

Altijd lastig om iets over jezelf te vertellen, maar ….

Ik ontwerp en produceer al meer dan 30 jaar woonaccessoires, zoals klokken, lichtobjecten, zuilen en schilderijen.

Mijn klokken/objecten zijn door de jaren heen al naar meer dan 20 landen geëxporteerd!

Ook weten steeds meer klanten mij te vinden voor een product wat op maat gemaakt dient te worden.

Nieuw zijn de 3D geprintte producten welke ik sinds kort kan leveren.

Eigenlijk heeft Ferdisign zich ontwikkeld tot een bedrijf dat u in meerdere disciplines van dienst kan zijn.

Zoekt u bv. een uniek geschenk voor een relatie, jubileum, opening of een vertrekkende collega (klokken, lichtobjecten),

wilt u een nieuwe inrichting voor uw beursstand (zuilen) of bent al jaren op zoek naar een onderdeel wat ontbreekt in uw ontwerppuzzel (3D printing) dan kan ik zeker iets voor u betekenen.

Omdat ik bijna alles intern produceer (flatbed printing, frezen, laseren, warm buigen, zagen en 3D printen) is er een grote mate van continuïteit in de kwaliteit en afgesproken levertijden.

Be surprised!
-->

Rinke Baaima

Rinke Baaima is geboren en getogen in Vlaardingen (1955)

Opleidingen:
HTS weg-en waterbouwkunde, diploma.
2,5 jaar ac. v. Beeldende Kunst te Rotterdam.
4,5 jaar ac. v. Bouwkunst te Rotterdam.

Werkt als beeldend kunstenaar, met als disciplines schilderen en beeldhouwen en ontwerpen van interieurs en organische meubelen. Verder werkt hij als freelance beton en staaltekenaar voor verschillende bedrijven. Ik heb een constructieve achtergrond HTS weg- en waterbouwkunde. De HTS bevond zich naast de kunstacademie en dacht: “als ik klaar ben met HTS wil ik naar de kunstacademie”. Dat heb ik ook gedaan, afdeling beeldhouwen (ideeën ontwikkelen). Ik was in die tijd net getrouwd en raakte na een jaar gescheiden, wat tevens het einde was van de kunstacademie, omdat mijn ex vrouw ook op de kunstacademie zat en ik uiteindelijk in de jaren tachtig 7 psychosen in 8 jaar beleefde als gevolg van de scheiding. De kunstacademie heb ik 2 jaar gevolgd, waarna ik vast liep. Ik ben toen iets concreets gaan doen en naar de ac. V. Bouwkunst gegaan (4,5 jaar). In de tussen liggende jaren heb ik me bezig gehouden met schilderen, waarbij kleur en beweging belangrijk voor mij waren. Ik maakte vooral abstracte landschappen met technieken die ik me eigen gemaakt had. Zoals vloeibare acryl opbrengen, waarna ik het plaatselijk föhnde met een verfstripper en daarna afspoelen met water, waardoor er een interessant residu overbleef. Laag over laag werden de schilderijen geverfd, aldus Rinke Baaima.
-->

Jellie van Kranen

Jellie van Kranen is al jaren bezig met het maken van kunst, het loopt als een rode draad door haar leven. Zij had graag de kunstacademie willen doen maar dat is er nooit van gekomen. Wel heeft zij zich altijd bezig gehouden met kunst en heeft zij verschillende cursussen gevolgd. In haar werk bij Justitie heeft zij van 1986 tot 2000 1 à 2 dagen per week Crea lessen gegeven aan gedetineerden. Daar heeft zij met verschillende technieken gewerkt, maar schilderen met acryl, aquarel en pastel heeft nog steeds haar voorkeur. In 2000 is zij gaan reizen, waarbij ze in Australië kunstenaars ontmoette die van hun passie hun beroep hebben gemaakt. Van hen heeft zij les gehad in de “raku”techniek en het werken met klei. Dit heeft Jellie zodanig geïnspireerd dat zij hiermee na terugkomst in 2003 verder is gegaan. Eindelijk na jaren van twijfel heeft de wereldreis de doorslag gegeven de knoop door te hakken en haar hart te volgen. Nu heeft zij inmiddels haar eigen Atelier en Galerie aan huis in het mooie Zuid-Limburgse Heuvelland, zodat zij haar creativiteit volop kan gebruiken voor haar passie: klei!

Raku gestookte vogels
Raku is een eeuwenoude stook/glazuur techniek die zijn oorsprong vindt bij de Japanse Zen-cultuur uit de zestiende eeuw. Er werden destijds op die manier theekommen gemaakt. De werkstukken werden tot duizend graden gestookt, waarna ze met een tang uit de oven werden gehaald en aan de buitentemperatuur blootgesteld. Hierdoor scheurde het glazuur en in de loop der tijd kleurde de thee de scheurtjes donker. In de jaren zestig ontstond met name in Amerika de westerse methode. Hierbij werd de theeceremonie vervangen door een rookproces. Waardoor je meteen resultaat hebt Na de temperatuurshock worden de werkstukken in een ton met brandbaar materiaal gedaan, waardoor deze vlam vat. Vervolgens wordt hier een deksel op gelegd. Door het zuurstoftekort ontstaat een rookontwikkeling. Deze rook trekt in de scheurtjes en alle andere delen van het werkstuk die niet geglazuurd zijn en kleurt deze grijs/zwart. Hierna worden de werkstukken gepoetst en klaar is Jellie!

De techniek
Jellie maakt haar vogels met de hand. Zij gebruikt geen mal. Zij maakt een ronde bal, die zij doormidden snijdt en op de ouderwetse manier uitkneedt (het bekende duimpotje). Daarna verbindt zij de twee helften aan elkaar en maakt zij voor de vorm gebruik van de lucht die erin zit. Vervolgens gaat ze verder met het bouwen en fantaseren en zodra de klei leerhard is, maakt ze er een gaatje in. Dan is de vorm definitief. De tweede fase: het glazuur wordt met een penseel opgebracht. Dit is een erg precies werkje. Na de raku-stook worden de poten gelast en wordt er binddraad omheen gedraaid voor een betere afwerking, waarna alles gelijmd wordt. De kop en staart worden verder afgewerkt met kralen van hout, glas of keramiek. Elke vogel is uniek. De meeste zijn rond de 25 à 30 cm hoog.
-->

Clemens Briels

Clemens werd geboren in Son, Brabant in 1946. De kunstwerken van Clemens Briels zijn collector items voor liefhebbers van topdesign en kunst. Clemens Briels kiest bewust voor nieuwe uitdagingen, waarbij hij academische wetmatigheden ten aanzien van perspectief en vlakverdeling inruilt voor zijn eigen visie op het antipodisme. Zelf zegt hij hierover: “Elk mens is op zoek naar zijn eigen antipode. De één doet dit door te gaan bungy-jumpen, de ander door te fietsen in de bergen van Nepal. Ik doe het door spontaan uitdrukking te geven aan mijn eigen hersenspinsels en fantasie, onder het motto: ‘there’s no need to look forward, if you can practice your fantasy now!'”

Clemens Briels groeide op in een groot gezin. Al van jongs af aan wilde hij kunstenaar worden. In 1965 begon Clemens Briels daarom met een opleiding aan de Academie voor Industriële Vormgeving in Eindhoven, met als doel kunstenaar te worden. Door allerlei omstandigheden kwam Briels echter in de reclamewereld terecht en werd hij een succesvol art director, maar op 45-jarige leeftijd besloot hij definitief voor het kunstenaarschap te kiezen.

Clemens Briels werkt vooral met felle kleuren. Zelf zegt hij hierover: “Ik vind het fijn om met felle kleuren te schilderen. Ik houd niet zo van die sombere schilderijen. Misschien heeft het ermee te maken dat ik een extravert mens ben.” Hij haalt zijn inspiratie uit zijn eigen belevingswereld, samen met de indrukken die hij overal opdoet. Hij wil bewust niet “involved” raken met trends. Clemens Briels: “Ik ben gewend uit de reclame om te werken vanuit een opdracht. Om te voldoen aan strenge voorwaarden. Dat heb ik nodig. Ik ben niet iemand die gaat zitten en denkt ‘wat zal ik nu weer eens gaan maken?’. Ik ben in feite mijn eigen opdrachtgever. Als ik iets maak, moet ik daar een bepaalde bedoeling mee hebben. Dan ben ik ook het sterkst.”

Behalve op een groot aantal plaatsen in Nederland, is (of was) het werk van Clemens Briels vanaf 1990 op de meest uiteenlopende plekken van de aardbodem te zien. Op Curaçao en St. Maarten, New York, Stockholm, Antwerpen, Hannover, Stuttgart en zelfs in Kuala Lumpur, om maar enkele locaties te noemen. Tevens behoren veel internationale concerns tot zijn opdrachtgevers, zoals Leolux, Intercal Telematics, Pfizer Pharmaceutical, Philips en de VSB-Bank. In 1994 ontving Clemens Briels voor zijn boek “Antipodism” de prestigieuze, internationale Award van de gerenommeerde Simpson Paper Company uit San Fransisco U.S.A. Voor de Olympische winterspelen van 2002 in Salt Lake City heeft Clemens Briels het officiële schilderij gemaakt dat te zien was op affiches en officiële merchandising.
-->

John Deckers

Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Hasselt (België) van 1988 tot 1994, en aan de Academie voor Plastische Kunsten in Genk, van 1992 tot 1995. Tevens volgde hij 1995 nog een cursus glasfusen in Hilversum.

John Deckers ontwikkelde in de loop der jaren een eigen persoonlijke beeldtaal. Het resultaat is een overtuigende compositie van balans en verhoudingen. Zijn beelden en sculpturen maakt hij voornamelijk in brons, koper, r.v.s. en kortestaal. Vele werken van hem zijn inmiddels aangekocht door particulieren, stichtingen, bedrijven en gemeenten.

Exposities

Zijn werk werd o.a. geëxposeerd in galeries in Nederland, België, Frankrijk, Canada, alsmede op de Kunstrai in Amsterdam, Lineart in Gent en in het National Museum of Modern Art in Boekarest.
-->

Paul Beckers

Diep ontzag voor de oerkracht van alle leven is intens voelbaar in de beelden en schilderijen van Paul Beckers. Samengebald in zijn landschappen in mixed media of in zijn sculpturen van dieren laat de kunstenaar uit Meerssen (Limburg) zijn ervaringen en indrukken herleven. Esprit toont zijn meest recente werk in een jubileumexpositie.“Het is niet alleen de oerkracht van de landschappen en plekken, die meestal voor het niet scherpziend oog verborgen blijven of waar geen hond zich durft te wagen, die mij ontzag inboezemt. Hetzelfde ervaar ik bij de kracht van de boom die het asfalt opwerpt of een plant die ontspruit. Of het mooi is of lelijk, is voor mij onbelangrijk. Het gaat om het positieve van die ervaring, iets wat bij mij overheerst. Zoals ik blij ben dat ik leef”.

Beckers is nauwelijks te stoppen als hij eenmaal over zijn passie begint. Eenzelfde geestdrift, die men voelt als men zijn oerlandschappen induikt. Waar men deel wordt van het ondoordringbare, desolate en ongerepte, van zijn ruige berg- en rotslandschappen of van woestijn gletsjer en vulkaan. Voorafgaand aan deze beelden maakt de kunstenaar talrijke studiereizen; hij bezocht onder meer Engeland, Ierland, Noorwegen, Zweden, IJs- en Lapland, Lanzarote, verschillende staten van Amerika, Ardeche, Dordogne en Bretagne in Frankrijk en is nog lang niet uitgereisd. Indrukken die hij ervaart tijdens deze uitstappen, slaat hij op in zijn geheugen. Daarnaast maakt hij talloze foto’s en schetsen. Thuisgekomen weet hij ze met een intensiteit vast te leggen, die ook voor de toeschouwer voelbaar wordt. “Hieraan wil ik ook voldoen, anders vind ik mijn werk niet goed. Naast het gevoel voor schoonheid, ga ik net zolang door tot die kracht waarneembaar wordt. Daarom spat het in mijn werk, het loopt, het krabt, het borrelt, beweegt en vormt zich, net als in de natuur zelf.

Kijk nou naar de gletsjer in IJsland, die is boven wit, onbeweeglijk, maar zodra hij naar beneden komt gebeurd er van alles.Die kracht en kou moet je voelen”. Om dit te bewerkstelligen bouwt hij met verschillende materialen, als acrylverf, krijt en zand in talloze lagen op panelen of op papier. Hierin wordt gekrast en geschuurd net zoveel weggehaald tot het gewenste resultaat bereikt is. La Vallée des Merveilles een landschap boven Nice is bijvoorbeeld verwerkt op rijstpapier. Het wonderlijk licht effect van het werk correspondeert volkomen met de naam en momentopname van de desbetreffende plek. Het tegenovergestelde ervaart men in Painted Desert, een tweeluik met diepe tinten, waarin paars overheerst en met een woeste en heftige uitstraling.

Naast oprechte, pure beleving ervaart men durf en vakmanschap van een beeldend kunstenaar die al vijf- en twintig jaar als schilder actief is en die zeven jaar geleden de sprong naar het ruimtelijke maakte en ook beelden ging maken. Zijn sculpturen van stieren, karbouwen en paarden worden gekenmerkt door diezelfde oorspronkelijke oerkracht. Hun uiterlijk verweerd, getekend door de tijd,verkregen door een specifieke toepassing van terracotta en ijzeroxide. Beelden van ibissen en venussen vormen sierlijke uitstapjes naast het stugge, onverzettelijke van deze oerbeesten op hun sokkels. Monumentaal werk vormde een nieuwe uitdaging. In een frame bouwt de beeldhouwer Beckers aan de romp van het dier door plaatje voor plaatje op elkaar te lassen. Vervaardigd door een gedreven mens die het lukt om fulltime professioneel kunstenaar te zijn naast een normale veertigurige werkweek. En daarmee aangeeft zelf blijkbaar ook te beschikken over die zekere oerkracht, waar hij zulk diep ontzag voor heeft.
-->

David Gerstein

David Gerstein 1944 geboren in Jeruzalem is sinds 1960 een zeer succesvol kunstenaar. Door exposities in onder andere Jeruzalem, Parijs, New York, Tel Aviv, Duitsland, Brazilië, België, Nederland, Luxemburg, Singapore, Engeland en Italië is Gerstein bekend over heel de wereld.

Gerstein maakt voornamelijk driedimensionale beelden en wandobjecten in formaten van enkele centimeters tot aan werken van maar liefst 20 meter, de laatste zijn vaak projecten die in grote steden worden geplaatst.

Gerstein werkt met allerlei verschillende thema’s en houdt er van om zo veel mogelijk kleuren te gebruiken.
-->

Lucas Klein

Lucas Klein studeerde van 1974 tot 1979 beeldhouwen aan academie Minerva in Groningen.

Een belangrijk element in het werk van Lucas Klein is de verbinding. De beelden van steen en hout bestaan vaak uit meerdere onderdelen die door een contrasterend materiaal worden samengevoegd.

“Groene Boot” impliceert de eeuwenoude relatie tussen hier en ginds, een figuurlijke oversteek in ruimte en tijd. De poëtische vertikale objecten met titels als “Klooster” en “Tempel” maken een verbinding tussen hemel en aarde. Beelden als “Göbekli Tepe” en “Steentijd” verwijzen naar oude megalithische culturen, een belangrijke bron van inspiratie voor steenhouwer Lucas Klein.

Krachtige vormen in steen worden aaneengeschakeld tot mystieke, hermetische beelden.
-->

Frans Verweij

Op dit moment combineert Frans Verweij zijn kunstenaarschap met dat van docent in de metaaltechniek op een technische school. Voor die tijd heeft hij 12 jaar in het bedrijfsleven gewerkt op een tekenkamer van een groot metaalverwerkingsbedrijf. Hierbij heeft hij ontzettend veel ervaring opgedaan in de diverse technische aspecten van het werken met metaal.

Verweij werkt voornamelijk met staal, Corten staal en Roestvast staal, soms maakt hij ook assemblages van diverse (afval)materialen en materiaalsoorten in combinatie met houd en/of steen. Staal is waarschijnlijk het meest weerbarstige materiaal en de techniek om het te bewerken is ontzettend complex. Het is voor ‘metaalkunstenaars’ dan ook ontzettend moeilijk om dat te realiseren wat ze voor ogen staan.

Frans echter stoeit met staal, zoals een componist met noten. De lijnen en vormen van de beelden van Frans doen vaak onwerkelijk aan. Het staat terwijl dit eigenlijk niet zou kunnen. Vooral dat niet-kunnen, het visueel spelen met de wetten van de zwaartekracht, boeit de kunstenaar enorm. Dit laatste maakt het werk van Frans zo interessant en tegelijkertijd erg bijzonder.

De kunstenaar aan het woord: “Juist de weerbarstigheid van het metaal maakt me steeds weer enthousiast; dat ik daar iets van kan maken; iets dat het oog streelt. Nog steeds ben ik aan het aftasten wat met staal mogelijk is en ben dan ook nog continue bezig met zoals ik dat noem ‘schetsen in staal.”


-->

Adje Martens

Kunstenaar aan het woord: Na een verblijf op de avondacademie St. Joost in Breda heb ik met diverse vormen van kunst geëxperimenteerd.

In 1996 ben ik gestart met het maken van objecten in staal. Door industriële technieken als verzinken en poedercoaten, wordt een kleurrijke en sterke beeldvorming verkregen.

Meestal werk ik in series. Ideeën worden gevolgd om zo steeds verder in de vorm te groeien. Er volgt dan een proces waarin ik steeds dieper in de gedroomde vorm probeer te komen: kathedralen – engelen – gevleugelde. Daar ga ik mee door totdat zich een nieuw idee opdringt. De natuurlijke vormen en de Jugendstil zijn een bron van inspiratie. De lijnen zijn vloeiend, doorzichtig voor het oog. Daarbij zijn mijn gedachtespinsels een leidraad van mijn kunstenaarschap. De technieken als het plasmasnijwerk en lassen geven mijn werk vorm. Tegenwoordig werk ik in messing, wat weer heel nieuwe wegen opent.

Mijn werk wordt aangekocht door zowel particulieren als instanties. Het is te zien in beeldentuinen in binnen- en buitenland. In mijn stijl kan ik dan ook onderhoudsvrij en vandaalbestendig werk leveren.