-->

Edith Madou

De kunstenares aan het woord:
‘Ik ben Edith Madou, beeldend kunstenaar gespecialiseerd in realistische keramiek. Mijn beelden zijn humoristisch en luchtig met een vleugje nostalgie, opgebouwd uit herkenbare voorwerpen waarin vissen de alledaagse situaties absurd maken. Inspiratie haal ik uit het dagelijks leven met de gezelligheid en de tradities in het Nederland van vroeger tijden tot nu.

Met liefde voor het ambacht geeft ik vorm, sprekende kleuren en toegevoegde materialen maken het beeld af.

De vrolijke beelden met tijdloos karakter en hoge kwaliteit van afwerking worden gewaardeerd door een breed publiek.

Sinds mijn afstuderen (kunstacademie in Maastricht 1992) werk ik als zelfstandig kunstenaar’.
-->

Sarah Michael

Sarah is in Engeland geboren in 1964. Na een bachelor opleiding in textiel ontwerp is zij een paar jaar op reis geweest in Azië en Australië waar zij ook diverse werk heeft gedaan oa. kostuums ontwerpen voor een theater en een restaurant. Niettemin is zij toch achtergekomen dat textiel ontwerp niet echt haar passie is.

In 1987 is zij naar Nederland verhuist en om Nederlands te leren op een leuke manier is zij een keramiek cursus gaan volgen van Wim Borst. Zij vond pottenbakken zo leuk dat zij werk is gaan zoeken in een pottenbakkerij om het vak goed te leren. Vervolgens heeft zij 3 en half jaar in een pottenbakkerij in Leiden gewerkt als productie draaister. Daar moest zij duizenden van hetzelfde model draaien dat goed is om te leren maar niet echt spanend. Daarom gaat haar voorkeur nu uit naar unica.

Haar beelden zijn gemaakt uit een aantal gedraaide stukken die zij dan in elkaar monteert om er één sculptuur van te maken. Hierdoor krijgt zij een snelle 3 dimensionale canvas om er op te schilderen. Zij gebruikt meestal felle, vrolijke kleuren. Het beeld is vervolgens drie keer gebakken met een transparant glazuur en lusters en is daarom ook geschikt voor buiten.

Sarah staat met haar werk op ongeveer 6 keramiekmarkten per jaar in binnen en buitenland. Zij heeft ook diverse prijzen mee gewonnen.
-->

Mieke Drijfhout van Hooff

In 1980 ben ik voor het eerst met klei in aanraking gekomen. In de eerste jaren lag het accent grotendeels op het draaien van gebruikskeramiek. In culturele centra heb ik verschillende cursussen gevolgd en uiteindelijk heeft dit geresulteerd in een opleiding aan de kunstacademie die succesvol is afgerond. Zoekende naar nieuwe vorm verviel de functionele waarde en hierdoor ontstonden de objecten. Geruime tijd ben ik hiermee bezig geweest.

In 1996 kwam ik in de gelegenhied om te gaan verhuizen naar een boerderijtje met een stukje grond. Dit was de aanleiding om me bezig te gaan houden met de zogenaamde primitieve stook: Pitfire, Raku en Naked-Raku. Pitfire fascineerde me altijd, omdat het zo verrassend en onvoorspelbaar is. De met hout en zaagsel gestookte objecten, soms ingepakt met grassen en/of bladeren komen nadat het hout is verbrand altijd als een cadeautje uit de oven. Deze decoraties doen heel natuurlijk aan.

Hierna heb ik mij sterk toegelegd op de Raku-techniek. Vooral de techniek Naked-Raku heeft voor mij de voorkeur. Doordat de klei onder de glazuur bij de Raku stook craqueleert en alleen de rook in de barstjes toelaat, onstaat er een naakte huid van klei. Dit is ook weer onvoorspelbaar en juist dit vind ik geweldig. Mijn werken zijn vaak grote organische sculpturale naked raku vormen. Mijn keramiek is rond, gebogen, zacht en geleidelijk verlopend met verassende details van laagsgewijs opgebouwde onderdelen die ogen als een ziel of oog of onafgewerkt deel. Het zijn juist de delen die de speciale aandacht kregen. De laatste jaren probeer ik de verworven kennis over te dragen door middel van cursussen en workshops in mijn atelier. Hierbij ligt het accent op de primitieve stookmethodes.
-->

Jellie van Kranen

Jellie van Kranen is al jaren bezig met het maken van kunst, het loopt als een rode draad door haar leven. Zij had graag de kunstacademie willen doen maar dat is er nooit van gekomen. Wel heeft zij zich altijd bezig gehouden met kunst en heeft zij verschillende cursussen gevolgd. In haar werk bij Justitie heeft zij van 1986 tot 2000 1 à 2 dagen per week Crea lessen gegeven aan gedetineerden. Daar heeft zij met verschillende technieken gewerkt, maar schilderen met acryl, aquarel en pastel heeft nog steeds haar voorkeur. In 2000 is zij gaan reizen, waarbij ze in Australië kunstenaars ontmoette die van hun passie hun beroep hebben gemaakt. Van hen heeft zij les gehad in de “raku”techniek en het werken met klei. Dit heeft Jellie zodanig geïnspireerd dat zij hiermee na terugkomst in 2003 verder is gegaan. Eindelijk na jaren van twijfel heeft de wereldreis de doorslag gegeven de knoop door te hakken en haar hart te volgen. Nu heeft zij inmiddels haar eigen Atelier en Galerie aan huis in het mooie Zuid-Limburgse Heuvelland, zodat zij haar creativiteit volop kan gebruiken voor haar passie: klei!

Raku gestookte vogels
Raku is een eeuwenoude stook/glazuur techniek die zijn oorsprong vindt bij de Japanse Zen-cultuur uit de zestiende eeuw. Er werden destijds op die manier theekommen gemaakt. De werkstukken werden tot duizend graden gestookt, waarna ze met een tang uit de oven werden gehaald en aan de buitentemperatuur blootgesteld. Hierdoor scheurde het glazuur en in de loop der tijd kleurde de thee de scheurtjes donker. In de jaren zestig ontstond met name in Amerika de westerse methode. Hierbij werd de theeceremonie vervangen door een rookproces. Waardoor je meteen resultaat hebt Na de temperatuurshock worden de werkstukken in een ton met brandbaar materiaal gedaan, waardoor deze vlam vat. Vervolgens wordt hier een deksel op gelegd. Door het zuurstoftekort ontstaat een rookontwikkeling. Deze rook trekt in de scheurtjes en alle andere delen van het werkstuk die niet geglazuurd zijn en kleurt deze grijs/zwart. Hierna worden de werkstukken gepoetst en klaar is Jellie!

De techniek
Jellie maakt haar vogels met de hand. Zij gebruikt geen mal. Zij maakt een ronde bal, die zij doormidden snijdt en op de ouderwetse manier uitkneedt (het bekende duimpotje). Daarna verbindt zij de twee helften aan elkaar en maakt zij voor de vorm gebruik van de lucht die erin zit. Vervolgens gaat ze verder met het bouwen en fantaseren en zodra de klei leerhard is, maakt ze er een gaatje in. Dan is de vorm definitief. De tweede fase: het glazuur wordt met een penseel opgebracht. Dit is een erg precies werkje. Na de raku-stook worden de poten gelast en wordt er binddraad omheen gedraaid voor een betere afwerking, waarna alles gelijmd wordt. De kop en staart worden verder afgewerkt met kralen van hout, glas of keramiek. Elke vogel is uniek. De meeste zijn rond de 25 à 30 cm hoog.
-->

Anne Kemerink

‘Kleicartoons’ noemt Anne Kemerink haar keramische creaties. Daarmee weet zij de beelden goed te typeren. Haar kleisculpturen zijn een combinatie van tekening en ruimtelijke vorm, in een volstrekt eigen carnavaleske beeldtaal. Het werk is sterk intuïtief. Schijnbaar moeiteloos weet de kunstenares de visuele beelden die haar fantasie haar ingeeft, om te zetten in klei. Wat tevoorschijn komt zijn uitbundige en humorvolle vertellingen.

De objecten zijn opgebouwd uit platen steengoedklei. Hoofden en lichamen van mens en dier maken zich los uit een cilindrische basis. Ze worden als het ware geboren uit het platte vlak. Haast onmerkbaar gaat de tweedimensionale tekening over in een driedimensionale vorm. De vlakken zijn met vrolijke kleuren en decoratieve patronen opgevuld. Voor deze kleuring gebruikt Anne Kemerink, in plaats van glazuur, kleislib waaraan pigmenten zijn toegevoegd. Het beeld hoeft daardoor maar één keer gebakken te worden.

In de voltooide sculpturen zijn vorm, kleur en tekening één geheel. Elk object is een uitbundig keramisch verhaal dat de toeschouwer uitnodigt mee te lezen.
-->

Anna Marchwicka

Een zoektocht naar de balans tussen beeldhouwkunst en grafiek. Dat is Anna Marchwicka ten voeten uit. De onderwerpen in haar werken verraden een grote interesse in het “vrouw zijn” in al zijn vormen en uitdossingen.

De keramische beelden van Anna Marchwicka bestaan voornamelijk uit gestalten in aparte vormen en kleuren. Dankzij de geconstrueerde oppervlakten hebben ze een verborgen betekenis. Ze lijken op raadselachtige schilderijen met herhaaldelijke fragmenten van onze werkelijkheid die samengevoegd werden in een ritmische beeld. Behalve keramische beelden maakt Marchwicka keramische meubels met rechte, geometrische vormen in geraffineerde kleuren die perfect passen in verschillende interieurs. De oppervlakte van deze meubels varieert van ruw tot zijdeglans. Anna Marchwicka heeft deelgenomen aan tientallen tentoonstellingen in Polen, Duitsland, Brazilië, België en Nederland.


-->

Conny Mahieu

Kunstenaar aan het woord: Mijn schilderijen en beelden kenmerken zich door natuurlijke vormen. Ze zijn, op een vrije manier, naar de natuur gevormd.

Leven is voor mij verbonden zijn met de natuur. Het boeit me hoe alles zich ontwikkeld, vermenigvuldigt en weer opsplitst, en tot bloei komt. Dat wil ik steeds weer zien en beleven.

Ik probeer in mijn werk voorbij de uiterlijke vormen te kijken en geef ik mijn ideeën weer over wat ik daar vind; de verbondenheid, de ruimte, de elementen, het etherische.


-->

Christien Dutoit

Christien Dutoit (1955) kwam voor het eerst in contact met keramiek tijdens haar studies aan het Sint-Lucasinstituut te Gent. Het was liefde op het eerste gezicht: met klei kan je immers de meest ‘onmogelijke’ vormen toveren.

Daarin steekt voor een groot deel het plezier van het bewerken van de zachte plooibare materie met de vingers. Het aanvoelen van die soepele klei is al een inspiratiebron op zich. Het is ‘scheppen’, waarbij de kunstenares de klei haar werk laat doen: plooien, draperen, rollen, stapelen en insnijden.

“Meestal word ik geïnspireerd bij het zien van een houding of gebaar die me aanspreekt omdat ze een gemoedsgesteldheid uitdrukken die in mezelf ook aanwezig is…”

“Soms maak ik gebruik van vervorming of gooi ik de normale verhouding dooreen om nog beter uitdrukking te kunnen geven aan wat ik voelde bij het aanzetten van het werk…”


-->

Ineke van der Schaaf

Ineke Meijer, geboren 18-02-1949 te Zevenaar. Eind jaren tachtig ben ik met klei begonnen. Als eigenaresse van een kapsalon en de zorg voor mijn gezin, had ik een druk bestaan. Om wat meer tijd voor mezelf te hebben, ging ik iedere donderdagmorgen naar ons buurthuis voor creatieve cursussen en daar kwam ik in aanraking met klei. Ik was direct verkocht! Inmiddels ben ik gestopt met mijn kapsalon en ben me volledig gaan richten op mijn klei.


-->

Hermien Buytendijk

In het verlichting ligt de kleur, het lichtvoetige en de warmte van de werkelijkheid.
In 1948 werd Hermien geboren. Van huis uit leerde ze te observeren en met een glimlach naar de wereld te kijken. De ervaring dat die wereld niet is wat ze lijkt, leerde haar te relativeren en dat zou later in haar beelden herkenbaar zijn.

Na de middelbare school in Heerlen volgde Hermien gedurende een jaar tekenlessen in het buitenland. Graag zou ze naar de kunstacademie gegaan zijn maar haar ouders zagen daar geen heil in. Ze studeerde enkele jaren te Leiden en werk klinisch psycholoog (1974). In de studieboeken gedoken, voelde ze zichzelf ontrouw aan wat ze eigenlijk wilde en ontsnapte graag en veelvuldig in fantasieën met potlood en tekenpapier. Zo illustreerde ze heel wat almanaks en boekjes. Vervolgens volgde ik etslessen aan de Vrije Academie te Den Haag.

Tegen haar veertigste (1988) begon ze opeens met het maken van beelden van keramiek. Thuis, jong weduwe geworden en te midden van de drukte van haar drie kinderen overdag en in de stilte van de avond ontstonden er oeverloos veel soorten sculpturen. Al vlug bleken de beelden oorspronkelijk en vakkundig te zijn en vanaf 1990 volgden talloze exposities bij een aantal vaste galerieën.

Henk Jan vergezelt Hermien inmiddels met het vervoeren en fotograferen van de beelden. Ze is nu werkend lid van de NVK en van de kunstenaarsverenigingen Brak-LKV te Voorburg en Genootschap Kunstliefde te Utrecht.

Haar werk is in het bezit van vele particulieren en bij collecties van bedrijven zoals o.a.: Theemuseum te Houwerzijl, Koninklijke Numico, Industrieel Club te Amsterdam, Jufidet in de Bilt, Cono Kaasmakers, Rabobank en anderen.