-->

Martin Copier

Martin Copier is in 2005 afgestudeerd aan Academie St. Joost in Breda en werkt sindsdien als zelfstandig kunstenaar.

Zijn werk is gelaagd en je ervaart de rust en het geduld waarmee hij op een ambachtelijke manier zijn werk maakt. Hij suggereert beweging en diepte en maakt gebruik van houtsnede drukken in zijn schilderijen.

Hij bijt zich graag vast in een project of thema. Hij wil het uitdiepen en zich eigen maken, onderzoeken waar de grenzen lopen.

Hij is een kunstenaar die bezieling heeft en onophoudelijk bezig is met creeren. Hij grijpt de vrijheid die je als kunstenaar nodig hebt om te doen wat je voelt, als noodzaak, het onderzoek naar ruimte vanuit een diepe innerlijke overtuiging.

Het is interessant hoe hij de ruimte beinvloedt en binnen deze ruimte een spanningsveld creeert door elementen toe te voegen zoals openingen, lijnen, licht of de in zijn werk zo typerende houtsnede drukken met bewegende figuren.

In zijn werk laat hij zien dat het innemen van ruimte een keuze is, dit geldt ook voor ruimte geven, ruimte delen of ruimte opeisen. zijn werk wordt hiermee een aanmoediging, een bevestiging om je eigen pad te volgen. je wordt in zijn werk gezogen en de kijker komt in een nieuw universum terecht. hij daagt de kijker uit om zich open te stellen voor zijn wereld

-->

Tahseen al Zaidi

Tahseen (1974) is geboren en getogen in Baghdad in een kunstminnende familie en omgeving. Hij is bekend in het Midden Oosten, alwaar hij participeerde in vele solo- en groepsexposities. Onder meer in Baghdad, Damascus, Amman, Kuweit en Libanon. Reeds op jonge leeftijd werkte Tahseen aan een eigen thema en stijl, mede door beroemde Irakese schilders binnen en buiten Irak te volgen en te bestuderen.
Tahseen schildert doeken die het oog van de bezoeker vastgrijpen. Hij toont een prachtige eigen stijl, vol kleur, spannend en geheimzinnig. En altijd op zoek naar nieuwe thema’s en technieken.
-->

Amer Bader

Amer Bader (1975) is een Irakese kunstenaar opgeleid aan de Universiteit van Baghdad (Faculty of Fine Arts 2001). Hij woonde en werkte in Jordanië en Syrië en kwam in 2010 op uitnodiging naar Nederland.
Zijn schilderijen zijn geïnspireerd door de cultuur, gewoontes en tradities van Irak, zijn geliefde land. Amer wordt heen en weer geslingerd tussen nostalgie en wanhoop over de huidige situatie in het Midden Oosten. Hij schildert mooie en gelukkige herinneringen, snel, krachtig en met warmte weergegeven. Beelden uit een tijd en wereld die helaas niet meer bestaan. Zijn meer recente werk geeft ook uitdrukking aan de pijn van de oorlog en het menselijke lijden als gevolg daarvan.
Amer’s creatieve drijfkracht kenmerkt zich door het vermengen van zijn herinnering aan het lieflijke Irak met zijn indrukken van het huidige Europa. Vanuit een gevoel van verlorenheid, probeert hij zijn weg te vinden. Altijd met vreugde en met hoop op een betere toekomst, ondanks de aanhoudende geluiden van oorlog en menselijk lijden. Amer heeft een heel eigen en unieke beeldentaal, zijn werken laten een onuitwisbare indruk achter. Hij werkt met impasto streken en toont een sterk gevoel van proportie en kleur. De verf wordt dik in verschillende lagen aangebracht met een spatel of kwast, wat resulteert in een plastisch effect. De lichte en vaak onvermengde kleuren geven een fris beeld. Amer’s werk is ‘onderweg’ en vernieuwt zich naar het nieuwe Nederlandse licht.

Amer Bader is in 2015 toegelaten tot het register van het RKD (Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, het mondiale kenniscentrum en het centrale steunpunt voor de bestudering van de Nederlandse kunst in internationale context).
-->

Wadhah Mahdi

Wadhah Mahdi (1974) is geboren en getogen in Bagdad. Hij studeerde af aan de Universiteit van Bagdad (Faculty of Fine Arts 2000). Hij verliet Irak in 2005 om de gevaarlijke situatie in zijn land te ontsnappen; Later keerde hij terug naar Bagdad waar hij nu woont en werkt. Zijn schilderijen zijn vertellende, herkenbare situaties of snapshots. Geschilderd in een wolle stijl met een rijk, warm kleurenpalet. Wadhah heeft altijd voor vrouwenrechten gevochten, “omdat vrouwenrechten naar mijn mening in mijn land ontbreken”. Hoewel de moeilijke situatie in zijn land een belangrijk thema in zijn leven is, toont zijn kunst vooral schoonheid en liefde.
-->

Judith Majoor

De kunstenares aan het woord:
‘Een groot deel van mijn leven heb ik gewerkt in de organisatorische kant van film. Ruim 20 jaar heb ik mijn eigen tijd verslindende filmbedrijf gehad. Rustig schilderen? Geen tijd, de dagen waren gevuld. Maar opeens had ik wel tijd. In hoog tempo een opleiding volgen dus en lekker aan de gang met olieverf. Omdat ik relatief laat begonnen ben met schilderen vind ik nog steeds alles leuk waar een uitdaging in zit. Ik ben niet zo op zoek naar grote inspiratiebronnen. Ik koester in mezelf een flinke stapel ideeën. Daar pik ik één uit en daarmee ga ik dan heel ambachtelijk aan de gang. Soms wordt het niks. Dan slik ik berustend en veeg alles weg. Natuurlijk heb ik wel favoriete onderwerpen. Ik schilder graag mensen en dieren. Een goeie karaktervolle kop op het doek zien te krijgen is een spannend avontuur. Of kinderen die bezig zijn met hun kinderdingen. Maar ook stillevens met een verhaal vind ik boeiend “.
-->

Hans Mutsers

“Iconografieën van het landschap”. Zo noem ik mijn schilderijen uitgevoerd in olieverf of gemengde technieken. De picturale, kleurrijke schilderijen verbeelden structuren, vormen en symbolieken, welke direct te maken hebben met de natuur in al zijn verschijningsvormen. Elementen uit de natuur worden objecten en ik schilder ze omdat ik vind dat de betekenis van deze natuurlijke vormen voor mij vele interessante mogelijkheden bieden om het landschap met groot respect voor schilderkunstige tradities, te kunnen schilderen. Het indrukwekkende, poëtische landschap gebouwd door mens en natuur; voor mij onverzadigbaar, daarom blijf ik het schilderen.
-->

Gemma van Gennip

De in Eindhoven geboren kunstschilder Gemma van Gennip is ooit begonnen in de theaterwereld.

Kleur,expressie,doorleefdheid en een soepele toets zijn kenmerkend voor haar portretten in olieverf op linnen. Ze werkt graag op grote doeken in haar atelier in Frankrijk en Weert.

Veel van haar portretten zijn gebaseerd op de diversiteit,extremiteit,trotsheid en kwetsbaarheid van niet-alledaagse types.People vaak living on the edge,met een rauw randje,met een verhaal. Met dit thema heeft zij al tijdens haar afgeronde opleiding aan de Kunstakademie een richting gekozen die heeft geresulteerd in de serie TRA-ART Deze serie was voor haar een onuitputtelijke bron van inspiratie .Ze schuwde daarbij niet om zijpaden te bewandelen om haar schilderijen kracht bij te zetten zoals bv. het ontwikkelen van een kijkdozen-mixed media project ism een video -kunstenares. Ze fotografeerde haar modellen het liefst zelf .Transgenders,travestieten,androgyn,zwaarlijvigen verscheen voor haar camera en daarna op doek.
-->

Annemiki Bok

Kunstenaar van de innerlijke ziel

Annemiki Bok ( 1953) heeft haar opleiding genoten aan de Rietveldacademie en aan de Rijksacademie. Het echte schilderwerk heeft ze echter in Portugal geleerd, waar ze 10 jaar gewerkt en gewoond heeft. Daar heeft ze geleerd om met het licht en het schildersmes te werken. Elke dag opnieuw zodat ze nu na 30 jaar een virtuoos is in het handteren van de verf en het schildersmes.

Zelf omschrijft ze haar schilders proces als volgt:
‘Het mes danst over het doek en mijn hand volgt. Ik zak in de verf en in deze wereld is het veilig en vertrouwd alles wat er dan gebeurd is goed’.

Haar atelier is in een verbouwde kerk in de Espel, een klein dorpje in de polder. Vanuit haar atelier kan ze de lage horizon, de verre einders en de hoge luchten aanschouwen. Uit de vele kleuren en de helderheid die dit uitzicht met zich meebrengt haalt Annemiki haar dagelijkse inspiratie.

Haar onderwerpen zijn erg divers. Ze maakt landschappen, bloemstillevens, portretten maar ook abstract werk. Bij al deze werken komt haar handschrift tot uitdrukking. Haar kleurgebruik en de manier waarop zij het schildersmes hanteert vormen haar handtekening.
-->

Arie Onnink

Arie had een veelbetekenende loopbaan als docent beeldende vorming en grafisch vormgever achter de rug, voor hij in alle hevigheid de schilderkunst omarmde.

Hij zoekt in zijn werken naar de schurende grenzen van de realiteit. Deze werkelijkheid, in al zijn rauwheid, absurditeit en grimassen, schenkt de schilder oneindig veel inspiratie om zijn verhalen met de toeschouwer te delen. Verontrustende schilderwerken, veelal tijdloos, geven ons een blik in een wereld van melancholie en ‘tristesse’. Een beeldverhaal waarvan de toeschouwer zélf de schrijver is.

Overheersend in zijn werken is het vaak zware en sobere kleurenpalet in een zo kenmerkend handschrift.

“Enige mate van verontrusting en gelaten verbazing kan geen kwaad in de (schilder)kunst, aldus Onnink, er wordt immers al genoeg gelachen.”
-->

Lawrence Kwakye

Lawrence Kwakye (1972, Utrecht) maakte zijn eerste schilderij toen hij dertien jaar was en opende daarmee, onbewust, de deur naar zijn artistieke carrière. De befaamde schrijver en illustrator Tomi Ungerer noemde hem in die tijd al een ‘undeniable talent’ en vergeleek hem met de hoofdpersoon in Albert Camus’ roman ‘De Vreemdeling’. Want als zoon van een Ghanese vader en Hongaarse moeder, opgegroeid in Nederland, werd hij voortdurend blootgesteld aan verrassingen en veranderingen in het leven en ontwikkelde daarbij automatisch een ‘contrastrijke’ kijk op de wereld, essentieel voor de magische gelaagdheid in zijn latere werk. Niets is, wat je denkt dat het is.

Na zijn middelbare schooltijd voltooide Lawrence zijn studie ‘Mens en Vrije Tijd’ aan de Design Academy in Eindhoven, waarbij Lidewij Edelkoort koersbepalend is geweest. Onmiskenbaar erfgoed uit die tijd is de functionele en conceptuele inslag van de vele schilderwerken die hij naast zijn baan als ontwerper altijd bleef maken. Tot hij in 2010 het roer omgooide, zich als vrij kunstenaar vestigde en zijn artistieke carrière in een stroomversnelling kwam.

Kwakye’s culturele verscheidenheid, zijn gevoel voor esthetiek, zijn technishe innovatiedrang én zijn fascinatie voor transitie, of ook wel het proces van verandering, zijn duidelijk terug te zien in zijn huidige werk. Het resultaat is toegankelijk, pakt de kijker meteen, maar verleidt hem daarna tot discussie over wat je nu eigenlijk ziet, wel is wat het is. Harmonie tegenover disharmonie. Het beeldend werk van Kwakye blijft communiceren.