-->

Cornelis le Mair

De in 1944 te Eindhoven geboren kunstschilder Cornelis le Mair kan men met recht een natuurtalent noemen. Al op de kleuterschool, amper vijf jaar oud, moet hij in alle klassen zijn tekeningen laten zien. Na het doorlopen van de middelbare school gaat hij studeren aan de kunstacademie in Den Bosch.

Helaas voor de getalenteerde Le Mair wordt in het huidige kunstonderwijs uitsluitend de ‘vrije expressie’ gedoceerd, waarbij een tekentalent wordt beschouwd als een hindernis op weg naar de ‘ware kunst’. Vanzelfsprekend kan geen enkele leraar hem iets vertellen over wat hem nu juist interesseert.

Op advies van een goedbedoelende onderwijzer stapt hij in 1965 over naar de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, waar het oude schilder-ambacht nog zou worden geleerd. Maar ook daar blijkt het modernisme te hebben toegeslagen, al is er gelukkig voor hem nog één leraar die traditionele schilderstechnieken serieus wil nemen: professor Victor Dolphijn.

In 1968 studeert Le Mair cum laude bij hem af in de richting portret- en figuurschilderen. Zijn leraar zet hem tevens op het spoor van het stilleven, een genre waarin hij zich is blijven bekwamen. In 1973 vestigt Le Mair zich als zelfstandig kunstschilder in een landelijk gelegen boerderij, in de directe omgeving van zijn geboortestad.

De stijl waarin hij werkt noemt hij zelf traditioneel-ambachtelijk. Dit is het vak zoals het eeuwenlang is beoefend en waarvoor een groot tekentalent, veel kennis en een nimmer aflatende oefening is vereist.

Daardoor kunnen de schilderijen van Le Mair terecht worden vergeleken met die van de Oude Meesters (waardoor hij negatieve kritiek krijgt van modernistische criticasters), maar voor de oplettende toeschouwer verraden ze beslist een eigen identiteit.

Cornelis le Mair is een veelzijdig talent. Naast zijn beroep, het schilderen van portretten, figuren, stillevens en een enkel landschap, houdt hij zich bij periodes intensief bezig met de architectuur, het maken van beelden, het bouwen van muziekinstrumenten en het vervaardigen van meubels. Ook verruilt hij regelmatig het schilderpenseel voor de schrijfpen.

In 2002 verscheen bij uitgeverij In de Knipscheer een roman, Vanitas geheten, waarin de schilderkunst een grote rol speelt. Daarnaast publiceerde men een essaybundel over de verschillende aspecten van zijn vak. Het interieur van zijn boerderij, dat hij naar eigen inzichten heeft verbouwd en ingericht, is vaak gefilmd, gefotografeerd en beschreven. Vele tijdschriften hebben artikelen gewijd aan dit merkwaardige onderkomen en ook in televisieprogramma’s is het vaker te zien geweest. Uiteindelijk heeft Le Mair het boek “Op Reis in Eigen Huis” uitgebracht met een compleet foto-overzicht.

Grote exposities waaraan de media veel aandacht hebben besteed, zijn de overzichtstentoonstelling in Museum Kempenland (1994), de eenmanstentoonstelling in Slot Zeist (1998) en de overzichtstentoonstelling in het Westfries Museum (1999). In 2004 organiseerde Museum Kempenland een tentoonstelling rondom zijn maquette van een gebouwencomplex, het zogeheten Vanitas-paleis. In 2014 was opnieuw Slot Zeist de locatie met een grote tenstoonstelling van Cornelis’ werken. Eind 2015, begin 2016 was er een tentoonstelling in Museum Slager in ‘s-Hertogenbosch.
-->

Hetty Ansing

Hetty Ansing had als kind al een fascinatie voor het tekenen van mensen. Als vanzelfsprekend volgde zij al in haar tienerjaren een opleiding portrettekenen. Onder de bezielende leiding van een bekend Haarlems kunstenaar werd daar de basis gelegd en verdiept voor een talentvol kunstenaar. Zij bleef werken aan nieuwe toepassingen en voegde na jaren van studie een nieuwe techniek toe, de aquarel. Zij liet de geldende opvatting echter achter zich (het vaag-expressief of nat-in-nat werken) en ontwikkelde een prachtige fijnschildertechniek.

Zij zag haar uitdaging in de grote verscheidenheid van de menselijke expressie en gelaagdheid van het karakter maar bovenal in de natuurlijke weergave van de persoon. Met de jaren ontplooiden haar inlevingsvermogen en de trefzekerheid. Dit leidde tot prachtige portretten en bijzondere opdrachten.

De aquareltechniek staat als zeer lastig bekend, maar bleek precies de succesformule te zijn waarmee zij zich duidelijk en herkenbaar weet te profileren. Haar techniek en kleurgebruik spreekt mensen aan omdat ze levendig is, transparant, eigentijds en karaktervol.

Hetty Ansing produceerde talrijke sfeervolle portretten voor haar opdrachtgevers, soms hele gezinnen en een groot aantal dieren. Ook ontving zij opdrachten uit het bedrijfsleven. Hetty Ansing houdt van mensen en die liefde vertaalt zich in bijzondere portretten.
-->

Hans Mutsers

“Iconografieën van het landschap”. Zo noem ik mijn schilderijen uitgevoerd in olieverf of gemengde technieken. De picturale, kleurrijke schilderijen verbeelden structuren, vormen en symbolieken, welke direct te maken hebben met de natuur in al zijn verschijningsvormen. Elementen uit de natuur worden objecten en ik schilder ze omdat ik vind dat de betekenis van deze natuurlijke vormen voor mij vele interessante mogelijkheden bieden om het landschap met groot respect voor schilderkunstige tradities, te kunnen schilderen. Het indrukwekkende, poëtische landschap gebouwd door mens en natuur; voor mij onverzadigbaar, daarom blijf ik het schilderen.
-->

Mala Ramcharan

Ik ben Mala Ramcharan, ben opgegroeid in Schiedam en woon sinds 1987 in Heerhugowaard.

Mijn schilderijen vertellen de belevenissen die ik ervaar, wat mij fascineert of wat mij juist ontstemt. Ik probeer de afbeeldingen dan ook zo realistisch mogelijk te vertalen naar de hedendaagse maatschappij. Ook mijn gezin heeft een positieve bijdrage in verschillende afbeeldingen en taferelen zoals humor en de fictie elementen.

Ik vind het interressant om een eerlijke reactie in de vorm van een compliment en of kritiek te krijgen, dit is tevens de kracht wat mij doet groeien. Maar geen reactie is het meest onsympathieke wat je kunt krijgen. Mensen worden heel vrolijk en blij als ze mijn werk zien en daarmee is het succes van mijn bedoeling/afbeelding bereikt.

En met dit succes koop ik blije momenten voor de weeskinderen van Weeshuis Samuel. Ik steun de weeskinderen van Weeshuis Samuel. Hiervoor heb ik een “Schoenen Project” opgericht en met de opbrengst van de verkochte schilderijen laat ik de hartenwensen van de weeskinderen uitkomen. Deze kinderen hadden een wens om ooit eens nieuwe schoenen te mogen krijgen, dit hadden ze nog nooit meegemaakt, tot oktober 2011. In 2011 liet ik hun hartenwens uitkomen. Het was een groot feest voor de kinderen. Toen ze met de bus aankwamen in de winkel zat de winkel vol met 33 super blije kinderen. Achteraf hebben paar kleinste meiden veel gehuild op hun eerste schooldag want ze wilden hun schoenen niet aantrekken omdat ze bang waren dat hun mooiste schoentje dan stuk zou gaan of vies zou worden.

Met dit gebaar laat ik de kinderen voelen dat ook zij speciaal zijn. Zo draag ik op mijn manier een steentje bij in de maatschappij. Zolang er genoeg fans zijn die mijn werk waarderen zal ik zeker door blijven gaan met mijn “Schoenen Project” en het kopen van blije momenten voor de weeskinderen.

En of het nou toeval is of niet, maar bijzonder is het zeker wel om als kunstenaar in de Schilderswijk te wonen. Mijn kunstenaars carrière heb ik in de schilderswijk ontwikkeld.

Al op de basisschool was ik zeer geïnspireerd door kleuren en vormen en was tekenen mijn favoriete vak. En wat zeker is bijgebleven bij mij van de basisschool was dat ik volgens mijn juf op de basisschool niet kon tekenen want zij vond mijn tekeningen altijd erf lelijk en ik kon er niks van. Misschien is dat nog steeds zo ….. maar leuk vind ik het nog steeds om te tekenen en daar gaat het om bij mij. Ik geniet ervan om te tekenen en te schilderen. Voor mij zijn deze momenten helemaal van mij en zo ontspannend Ik ben dan helemaal ik.

Ik kom uit een groot gezin, mijn ouders hebben 6 kinderen. In het drukke bestaan was er genoeg tijd voor gezelligheid en ruimte om jezelf educatief en creatief te ontwikkelen. Mijn creatieve tijd vulde ik aan met schetsen en te tekenen in mijn tekenblok zodra het even kon. Ik probeerde dan ook vaak een object, vorm of een uitzicht op papier te schetsen uit mijn omgeving. Als ik naar mijn afbeeldingen terug kijk zie ik de gezellige, kleurrijke, liefdevolle, warme sfeer van vroeger.

Als ik nu een inspiratie explosie heb, dan pak ik graag een witte doek en laat me verrassen door het resultaat. Meestal heb ik een helder beeld en doel wat ik wil schilderen, maar het eindresultaat kan soms heel verrassend uitpakken. Op het moment dat ik een schets begin te maken begint het verhaal ook werkelijk te leven en kan het eindresultaat dan ook een hele andere finish krijgen. Tijdens dit proces laat ik me wel leiden door dingen die op dat moment spelen in mijn omgeving of in de maatschappij. Ik schilder vooral over zaken wat beweegt in de maatschappij, voorbeeld ontwikkelingen, technieken, mode en trends etc…
-->

Gemma van Gennip

De in Eindhoven geboren kunstschilder Gemma van Gennip is ooit begonnen in de theaterwereld.

Kleur,expressie,doorleefdheid en een soepele toets zijn kenmerkend voor haar portretten in olieverf op linnen. Ze werkt graag op grote doeken in haar atelier in Frankrijk en Weert.

Veel van haar portretten zijn gebaseerd op de diversiteit,extremiteit,trotsheid en kwetsbaarheid van niet-alledaagse types.People vaak living on the edge,met een rauw randje,met een verhaal. Met dit thema heeft zij al tijdens haar afgeronde opleiding aan de Kunstakademie een richting gekozen die heeft geresulteerd in de serie TRA-ART Deze serie was voor haar een onuitputtelijke bron van inspiratie .Ze schuwde daarbij niet om zijpaden te bewandelen om haar schilderijen kracht bij te zetten zoals bv. het ontwikkelen van een kijkdozen-mixed media project ism een video -kunstenares. Ze fotografeerde haar modellen het liefst zelf .Transgenders,travestieten,androgyn,zwaarlijvigen verscheen voor haar camera en daarna op doek.
-->

Henny Salimans

Henny Salimans maakt zowel figuratief als geabstraheerd werk, waarbij zij een voorliefde heeft voor het thema ‘paard’.

In haar figuratieve werken plaatst zij haar onderwerp(en) in een schijnbaar onbeduidend decor. Dit roept een enigszins mystieke sfeer op.

Uit de drang tot vernieuwing ontstaan werken in meer geabstraheerde vorm. Een sterk gevoel voor compositie en schoonheid komt geraffineerd naar voren in de ‘Wave’-serie, waarin haar favoriete thema in geabstraheerde vorm is uitgewerkt. Werken uit deze serie zijn vaak ingetogen door subtiele kleurnuances én expressief door een fascinerend lijnenspel. Hier vloeien ‘spanning’ en ‘verstilling’ samen. De ‘Wave’-serie draagt als subtitel: Paarden in oneindige herhaling als een golfbeweging.

In verdergaande abstractie is het thema ‘paard’ losgelaten. Dit resulteert in de serie ‘Splashing Waves’ waarin het zuivere lijnenspel van de waves is gecombineerd met subtiele cirkelachtige vormen die het opspatten van water weerspiegelen. De strakke verticale zwarte banden die aan de zijkanten van de doeken zijn aangebracht versterken het golvende lijnenspel.

Kenmerkend voor al haar werk is de matte uitstraling als gevolg van de (gemengde) krijttechniek.
-->

Mariano Bottoli

Born in an art family (both his father and his grandfather worked as painters in churches and villas in Cremona and Veneto). He attended the School of Art “Beato Angelico” in Milan. He is professor in the Monza’s High School (liceo). Even from his first experiences he loves to work in front of the public, inspired by models of the most famous Italian tradition, realizing works of figurative arts.
From the end of ’70s he performs in street art. He won many awards in national and international competitions, in particular in the “Madonnari” art festivals.
His art is polyhydric: he paints on musical instruments, objects (such as skidlids, clothes, wine bottles, plectrums, wooden puzzles) and furniture’s, using them all as they were canvases. He organizes both small and huge allegories, inspired by late Renaissance style (called Manierismo) Special optical effects are made by Bottoli using the anamorphic technique: utilizing a cylinder where it’s possible to reflect correctly the distort painting he amuses the public.

Since he saw live the charming works of J. Bosch, they became a source of inspiration: so wonderfully rich of a variety of subjects and colors. He saw the seamless evolution between Caesarean art (Domus Aurea) and the art of Bosch looking at his “grotesques and grilli”, undeniable derivation of roman’s Villas decorations. He chose too emphasize the connection through new artworks.
-->

Fernando Caceras

Fernando Caceres was born in Puno and grew up on the shores of he Titicaca Lake in the small Aymara town of Juli in the south of Peru.

He studied at Cambridge University, The Courtauld Institute and the Architectural Association AA, London, specialising in Fine Art and Historic building conservation.

As professional practicing artist, Fernando has developed his own style and a genre that has been described as “magical surrealism”: a compelling blend of his mastery of the techniques of historical painting schools with modern psychological renderings of both ancient and contemporary mythologies.

Fernando takes inspirations from the old Netherlandish masters. Fernando’s colourful creations combine the mastery of the techniques with a contemporary narrative of ancient and modern myths. Indeed, as a descendent of the earliest people of the High Andes, Fernando is deeply committed to preserving the complex richness of the oral tradition of his ancestors. He explores, transforms and translates Andean, and other ancient myths, legends and rituals into contemporary pieces of art.

His paintings are rooted in the narrative of mythology, therefore his paintings can also be read as such. The narratives of the paintings are articulated through the correlation between different levels of imaginary and real images. Fernando also uses the colours and meaning of the colours, to help to create a continuous narrative that can build bridges between the myth and the modern life.

Through his sculptures and street art installations, Fernando addresses global problems of exclusion, expulsion and poverty. With these art pieces he aims to establish a connection between the experiences of global south residents and its undocumented migrants workers on the one hand, and the privileged insider perspectives of global north residents on the other. Fernando opens new post-conceptual approaches to art as a form of reflective political involvement and activism.

In 2011 he was given the first price at the Royal West Academy England for it painting ‘Gilgames and Enkidu’, one of the series of paintings to illustrate the Book Gilgamesh and Enkidu; beyond death published in 2015.
-->

Walter Rast

Het werk van Walter Rast is ‘stevig’ van uitstraling en consistent uitgevoerd met een sobere, maar mooie en effectieve kleurvoering. Zoekend naar puurheid is alle teveel aan kleur weggelaten.

Opmerkelijk is altijd de geraffineerde behandeling van het materiaal. Materiaalgebruik speelt dan ook een belangrijke rol in het werk. Zand, cement, pure pigmenten, metaal en papier worden met verschillende technieken op het schilderij aangebracht en zorgen voor een gelaagd, geleefd uiterlijk. Stukken lood en flinters bladgoud verbeelden door hun tegenstelling de dualiteit in het leven, een steeds terugkerend thema in het werk. Maar ook symboliseren zij de alchemistische drang van de mens om goud te scheppen.

Wanneer het uitgangspunt bepaald is ontstaat het werk intuitief. Alle invallen en vondsten die zich tijdens het werkproces voordoen zijn daardoor terug te vinden. De werken krijgen daardoor een grote spontaniteit, meer dan in een van tevoren uitgedacht concept.

en spel van rauw ingekraste teksten geven de werken een extra poëtische lading. De gebruikte teksten zijn van de kunstenaar zelf, ontleent aan de Genesis of van dichters als Beaudelaire en Shakespeare.

Zulke ingekraste teksten doen denken aan de Griekse term ‘palimpsest’. Dit is het over elkaar heen inkrassen van berichten in steen, die door de tijd heen, als steeds zwakker wordende echo’s, bijna onleesbaar worden.

Over het gebruik van letters valt op te merken dat dat de kunstenaar gefascineerd geraakt is door ingekraste teksten op ruïnes in bijv. Pompeï. Ook inscripties op middeleeuwse tombes in de Sta.Chiara in Napels hebben geïnspireerd tot het gebruik van zog. randschriften.

In het huidige werk verschijnen er veel mensfiguren . De figuren zijn primitief vormgegeven en doen denken aan prehistorische rotsschilderingen. Het verschijnen hiervan is een ontwikkeling die de kunstenaar zichzelf ‘toestaat’. Je kan ze zien als illustratie van de soms moeizame relaties die er zijn tussen man en vrouw.

Het werk is decoratief in de gunstige zin van het woord. Niet in díe zin dat het uitsluitend naar schoonheid tendeert, maar dat het eveneens zoekt naar inhoud. De oervormen die dit in het werk oplevert, lijken intuïtief te verwijzen naar oude verhalen, hierin geleid door materiaalgebruik, vormen, kleuren en het spelen met tekst.
-->

Annemiki Bok

Kunstenaar van de innerlijke ziel

Annemiki Bok ( 1953) heeft haar opleiding genoten aan de Rietveldacademie en aan de Rijksacademie. Het echte schilderwerk heeft ze echter in Portugal geleerd, waar ze 10 jaar gewerkt en gewoond heeft. Daar heeft ze geleerd om met het licht en het schildersmes te werken. Elke dag opnieuw zodat ze nu na 30 jaar een virtuoos is in het handteren van de verf en het schildersmes.

Zelf omschrijft ze haar schilders proces als volgt:
‘Het mes danst over het doek en mijn hand volgt. Ik zak in de verf en in deze wereld is het veilig en vertrouwd alles wat er dan gebeurd is goed’.

Haar atelier is in een verbouwde kerk in de Espel, een klein dorpje in de polder. Vanuit haar atelier kan ze de lage horizon, de verre einders en de hoge luchten aanschouwen. Uit de vele kleuren en de helderheid die dit uitzicht met zich meebrengt haalt Annemiki haar dagelijkse inspiratie.

Haar onderwerpen zijn erg divers. Ze maakt landschappen, bloemstillevens, portretten maar ook abstract werk. Bij al deze werken komt haar handschrift tot uitdrukking. Haar kleurgebruik en de manier waarop zij het schildersmes hanteert vormen haar handtekening.