-->

Vicky Brinkmann

De kunstenares aan het woord:
‘Van jongs af aan ben ik met schilderen, tekenen en beeldhouwen bezig geweest. Na lange tijd als docente filosofie en methodiek op een Hogeschool voor sociale beroepen gewerkt te hebben ben ik mij hier steeds meer op gaan richten. In 1993 heb ik mijn eerste expositie gehouden. Sindsdien exposeer ik regelmatig in Haarlem en omgeving. Ook in Frankrijk, Kroatië en op Lanzarote heb ik inmiddels geëxposeerd. In mijn ruimtelijke werken laat ik me vooral inspireren door vogels, eenhoorns en dansers. Deze bronzen beelden willen omhoog: springen, dansen en vliegen. Eén van mijn exposities heb ik dan ook: “Ik zie ze vliegen” genoemd.

Wanneer ik naar mijn werk kijk, is het belangrijk voor mij of het iets toont van het wezenlijke achter de verschijning van de beelden. Ik wil een gevoel van vrijheid laten zien, een voortdurend veranderen en vernieuwen, zonder hierbij in een chaos terecht te komen. Naast beweging wil ik tegelijkertijd harmonie en evenwicht tonen. Kijkend naar de werkelijkheid ontsluiert zich deze en dekt zich onmiddellijk weer toe. Met mijn beelden probeer ik iets vast te leggen van hetgeen zich achter het verschijnende aan ons voordoet, niet via denken en woorden maar via  kijken en verbeelden. De laatste jaren merk ik steeds meer dat de vragen waar ik mij als filosoof mee bezig hield en houd, terug komen in mijn werk. Naast de ontwikkeling in mijn beeldend werk probeer ik dan ook steeds meer een verbinding te leggen tussen mijn verbeelden en denken. Dit is een proces achteraf. De beelden ontstaan, worden niet bij voorbaat uitgedacht, pas later wordt dit door mijn denken begeleid. Schilderijen en beelden, landschappen en figuren ontstaan uit “een ruimte in en om mij”, zijn een soort grens, afbakening en structuur in deze onbegrensde ruimte.
-->

Petra Smeenk

De kunstenares aan het woord:
‘Wat is kunst voor jou? Voor mij is het een reis. Ik heb bijna 15 jaar in Indonesië gewoond en heel Azië bezocht. In 2005 vertrok ik met mijn man naar Moskou voor 7 jaar. Het zijn deze unieke ervaringen die hun stempel op mijn kunst drukken.

Door de vele reizen heb ik een grote liefde voor verschillende culturen. Ze zijn me allemaal bijgebleven. Dit zie je duidelijk terug in mijn werk.

Kunst is ook ontwikkeling. Ontwikkeling in stijl en vorm. Voordat ik naar Rusland emigreerde, hield ik me alleen bezig met schilderen. In Moskou heb ik een opleiding bij Vadim – bekend Russisch beeldhouwer – gevolgd. Wat een vrijheid en uitdaging in vorm en beweging! Mijn beelden maak ik in terra-cotta en brons met af en toe een uitstapje naar andere materialen. In de beelden vind je ook mijn belangstelling voor andere culturen terug. Maar mijn favoriet is toch wel de serie Harlekijnen, waar ik ook mijn atelier naar heb vernoemd.

Wat begon als een hobby, is nu een tweede carrière. Mijn schilderijen en beelden zijn terug te vinden over de hele wereld. Regelmatig exposeer ik mijn werk op beurzen en events‘.
-->

Ida Kurniawan

Ida, geboren in Indonesië, is een autodidacte beeldhouwer en is al jarenlang getrokken door de kunstwereld. Na een creatieve zoektocht te hebben afgelegd, heeft ze zich gevormd tot een beeldhouwer van perfectie en emotie.

Ze heeft verscheidene soorten van beeldvorming uitgeoefend voordat ze bij het bronzen beeldhouwen is beland. “Het mooie aan brons vind ik dat het materiaal mijn emoties en gevoelens kan vereeuwigen in een beeld. Het straalt kracht en elegantie uit.”

Haar beelden laten de schoonheid van het eenvoudige alledaagse leven zien.

Het is voor haar belangrijk dat haar beelden de realistische werkelijkheid weergeven. Op die manier probeert ze u te kunnen meenemen in het verhaal dat achter het bronzen beeld schuilt.
-->

San Sia

Al op zeer jonge leeftijd kwam SanSia Karina Tan (Amsterdam, 1962) in aanraking met de beeldende kunst. Aan de hand van haar artistieke ouders liep zij al op 5-jarige leeftijd door diverse grote musea, waaronder Het Louvre en het Paleis Versailles in Parijs, waar zij door haar moeder werd gewezen op de diversiteit aan kunstenaars, de kleurenpracht, de sierlijkheid en de volmaaktheid in zowel de schilder- als de beeldhouwkunst. Maar ook de bijzondere gebouwen, de verschillende stijlen in de bouwkunst, de combinatie van kunst en architectuur raakten haar in het bijzonder. Nog steeds spreken paleizen en kerken tot haar verbeelding en kan zij hier uren in verdwalen.

Na het gymnasium begon zij enthousiast aan de privé kunstacademie Mesker in Amsterdam, maar het tekenen kon haar niet bekoren.Wel leerde zij om goed te kijken, om kritisch te zijn. Na een tussenperiode in Azië zocht zij contact met meerdere beeldhouwers, die haar de kneepjes van het vak konden leren. Hier leerde zij de regels van het beeldhouwen; het ruimtelijk denken, respect voor het materiaal, het vloeiende lijnenspel. Een eigen handschrift werd ontwikkeld. Na haar eerste expositie (2003)werd haar werk goed ontvangen door het publiek. Zij werd uitgenodigd door een gerenommeerde galerie in de Kalverstraat in Amsterdam. Haar carrière was begonnen.

SanSia is niet alleen kunstenaar, maar daarnaast ook voorzitter van het kunstenaarscollectief Amstellandkunst en sinds een aantal jaren ook interieurarchitect. Het vormgeven, zowel als kunstenaar als interieurontwerper in combinatie met zakelijk inzicht, maken haar een veelzijdig en compleet persoon.

De beelden van SanSia (Chinese betekenis: Zonsondergang over de bergen) kenmerken zich door een sterk lijnenspel. Niets is aan het toeval overgelaten. Emotie vormt de grondslag voor dit driedimensionale werk. Haar missie is pas geslaagd als deze emotie wordt opgepikt door de toevallige passant. Woorden zijn dan overbodig: slechts verstilling en verbazing omhelzen elkaar.
-->

Loes Kouwenhoven

Zij volgde de opleiding voor docente tekenen aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en voor docente handenarbeid aan de Nutsacademie in Rotterdam. Sinds vele jaren is zij werkzaam als docente in beeldende vakken.

Haar inspiratie vindt Loes in de gewone dingen van alledag. Haar werk is een hommage aan het unieke van het gewone: een dame op de fiets, een trotse vogel, een visser, soms weergegeven met en knipoog. Loes is vooral een “boetseerster”. Zij houdt van vormen in klei en in was, waarbij vooral de wisselwerking tussen het “idee” wat zij heeft en dat gene dat er in haar handen ontstaat, de grote uitdaging en is en enorm veel voldoening geeft.

Haar stijl is naturalistisch te noemen. Door zich te focussen op het wezenlijke van haar onderwerp en het weglaten van details komt zij tot de expressie van haar plastieken. In haar werk zoekt zij steeds naar een evenwichtig samenspel van vorm, ruimte en licht.

Loes heeft veel exposities op mijn naam staan, zowel in Nederland als in het buitenland, zoals Duitsland, Oostenrijk, België, Noorwegen en IJsland.
-->

Mette Bus

Op de kunstacademie is mijn interesse voor theater en dans ontstaan. Daarom heb ik – naast beeldhouwwerk – ook meegewerkt aan tientallen theater- en dansproducties. Aanvankelijk vooral als decor- en kostuumontwerper, maar later ook als theatermaker en speler. Jarenlang heb ik beide disciplines beoefend. In 2000 heb ik definitief de keuze gemaakt voor het beeldhouwen en dan bij voorkeur gegoten in brons, het tijdloze materiaal in tegenstelling tot het tijdelijke karakter van decors. Theater blijft voor mij wel een inspiratiebron, de lichaamstaal met gestileerde en uitvergrote emoties.

beschrijving van mijn werk in de pers: “De bronzen vrouwenfiguren van Mette Bus drukken levenslust en kracht uit, creatieve oerkracht. Dit komt vooral tot uiting in brede heupen en smalle tailles. De anatomische ingrepen vergroten de charme van de beelden en versterken de sierlijkheid en de gratie van de gesuggereerde beweging. Ze zijn energiek en sterk, maar ook vrouwelijk en heel gracieus”
-->

John Deckers

Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Hasselt (België) van 1988 tot 1994, en aan de Academie voor Plastische Kunsten in Genk, van 1992 tot 1995. Tevens volgde hij 1995 nog een cursus glasfusen in Hilversum.

John Deckers ontwikkelde in de loop der jaren een eigen persoonlijke beeldtaal. Het resultaat is een overtuigende compositie van balans en verhoudingen. Zijn beelden en sculpturen maakt hij voornamelijk in brons, koper, r.v.s. en kortestaal. Vele werken van hem zijn inmiddels aangekocht door particulieren, stichtingen, bedrijven en gemeenten.

Exposities

Zijn werk werd o.a. geëxposeerd in galeries in Nederland, België, Frankrijk, Canada, alsmede op de Kunstrai in Amsterdam, Lineart in Gent en in het National Museum of Modern Art in Boekarest.
-->

Annemarie van der Kolk

Omstreeks 2004 is ze begonnen met het maken van bronzen beelden. Wat deze kunstvorm betreft, mag Annemarie zich een autodidact noemen, waarbij ze vooral het accent legt op afbeeldingen van het dier, af en toe met menselijke, maar ook licht humoristische trekken. Dieren en natuur zijn voor Annemarie emotie. Ze is met dieren opgegroeid. “Dieren hebben ook emotie en een zekere vorm van intelligentie alleen zullen wij mensen dit niet altijd begrijpen. Door het dier met menselijke trekken te combineren wil ze laten zien dat we misschien meer op elkaar lijken dan we beseffen”.

Mocht er bij het aanschouwen van haar beelden een glimlach verschijnen, dan heeft zij haar doel bereikt !
-->

Lydia Schröder

Transparantie en het onophoudelijke spel met het licht zijn de constante factoren die uiterlijk en hoedanigheid van haar beelden voortdurend veranderen. Onder invloed van wisselende atmosferische omstandigheden reageren de vederlichte objecten op de ruimte waarin ze geplaatst zijn en waarmee ze interacties aangaan. De beelden laten zich niet vangen in een eenduidige omschrijving, omdat hun verschijningsvorm steeds verandert. Door hun beweeglijkheid en aan grilligheid grenzende dynamiek ontsnappen ze aan vaste formuleringen. Het zijn vooral deze kameleontische eigenschappen die de objecten intrigerend maken. De vrije vogelachtige vormen lijken zich letterlijk losgemaakt te hebben van de sokkel. Sierlijk fladderend veroveren ze de ruimte en tussen neus en lippen door ontkennen ze de wet van de zwaartekracht.
-->

Tjikkie Kreuger

In het werk van de Nederlandse kunstenares Tjikkie Kreuger staat de mens centraal. In haar vorm streeft zij echter niet naar een realistische weergave van dit thema, maar accentueert ze met een groot gevoel voor harmonie en proporties de voor haar belangrijke kenmerken.

De lijnen van haar beelden zijn langgerekt. De subtiel vormgegeven hoofden doen denken aan prachtige Afrikaanse volkeren als de Nubiërs en Maasaï, terwijl hun typische modellering eveneens sterke herinneringen oproept aan afbeeldingen uit Egypte. Haar Wachters, Priesters en Mummies leggen een associatieve binding met Egypte ten tijde van de farao’s.