-->

San Sia

Al op zeer jonge leeftijd kwam SanSia Karina Tan (Amsterdam, 1962) in aanraking met de beeldende kunst. Aan de hand van haar artistieke ouders liep zij al op 5-jarige leeftijd door diverse grote musea, waaronder Het Louvre en het Paleis Versailles in Parijs, waar zij door haar moeder werd gewezen op de diversiteit aan kunstenaars, de kleurenpracht, de sierlijkheid en de volmaaktheid in zowel de schilder- als de beeldhouwkunst. Maar ook de bijzondere gebouwen, de verschillende stijlen in de bouwkunst, de combinatie van kunst en architectuur raakten haar in het bijzonder. Nog steeds spreken paleizen en kerken tot haar verbeelding en kan zij hier uren in verdwalen.

Na het gymnasium begon zij enthousiast aan de privé kunstacademie Mesker in Amsterdam, maar het tekenen kon haar niet bekoren.Wel leerde zij om goed te kijken, om kritisch te zijn. Na een tussenperiode in Azië zocht zij contact met meerdere beeldhouwers, die haar de kneepjes van het vak konden leren. Hier leerde zij de regels van het beeldhouwen; het ruimtelijk denken, respect voor het materiaal, het vloeiende lijnenspel. Een eigen handschrift werd ontwikkeld. Na haar eerste expositie (2003)werd haar werk goed ontvangen door het publiek. Zij werd uitgenodigd door een gerenommeerde galerie in de Kalverstraat in Amsterdam. Haar carrière was begonnen.

SanSia is niet alleen kunstenaar, maar daarnaast ook voorzitter van het kunstenaarscollectief Amstellandkunst en sinds een aantal jaren ook interieurarchitect. Het vormgeven, zowel als kunstenaar als interieurontwerper in combinatie met zakelijk inzicht, maken haar een veelzijdig en compleet persoon.

De beelden van SanSia (Chinese betekenis: Zonsondergang over de bergen) kenmerken zich door een sterk lijnenspel. Niets is aan het toeval overgelaten. Emotie vormt de grondslag voor dit driedimensionale werk. Haar missie is pas geslaagd als deze emotie wordt opgepikt door de toevallige passant. Woorden zijn dan overbodig: slechts verstilling en verbazing omhelzen elkaar.
-->

Erik Oussoren

Werkt als beeldhouwer bij voorkeur met hardsteen of marmer, al dan niet in combinatie met staal of hout. Door middel van basale lijnvoering geeft hij uiting aan zijn eigen beeldvorming over gemoedstoestanden en gelaatsuitdrukkingen in zijn directe omgeving. Veel van de beeldhouwwerken van Erik Oussoren komen tot stand middels handgereedschap. Bij grotere stukken schuwt hij machinale bewerking niet. Men zou hierbij kunnen spreken van praktische esthetica. Met vaak minimale ingrepen, zoals het scheuren en joppen van de steen, probeert hij een maximum aan resultaat te bereiken. Naïviteit en impulsiviteit staan tijdens het beeldhouwen hoog in het vaandel. Hierdoor probeert hij de benadering van een beeld primair en sober te houden. De techniek mag in de visie van Erik Oussoren nooit de overhand krijgen omdat een beeld dan verliest aan spanning en zeggingskracht.
-->

Mike Piché

“Het vrouwelijk naakt, de sensualiteit van het lichaam is een terugkerend thema in mijn werk. De vrouwen meestal op zich zelf staand, intiem vormgegeven staan als krachtige figuren in de ruimte. Intimiteit, tederheid en verbondenheid zijn terugkerende thema’s. Ik benader het beeld vanuit de abstracte vormen. Tijdens het ontstaan worden die abstracties uitgewerkt in een figuratief beeld. Het is een constant balanceren met volumes”.

“An ever-recurring subject in my work is the female nude and the sensuality of the body. The women are intimately shaped as powerfull figures in space. ever-recurring subjects are intimacy, tendrerness and solidarity. I approach a sculpture starting from abstract shapes. During this process of creation these abstractions are worked out in a figurative sculpture. It is a constant balance of volumes”.
-->

Hélène Jacubowitz

Hélène Jacubowitz is in 1952 te Antwerpen geboren. Ze werd in een kunstzinnig milieu opgevoed , vader is edelsmid en broer befaamd juwelenontwerper; Zeer jong raakt zij vertrouwd met hert hanteren van metaal. Van haar vader erft zij de passie tot perfectie. Zij studeerde eerst bij Petr Schlosser en daarna bij de Antwerps-Chileense beeldhouwer, Ruperto Urzua, professor aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in haar geboortestad.Ze nam deel aan nationale en internationale wedstrijden en haar talent werd herhaaldelijk bekroond. Hélène is uitgegroeid tot een eminent klassiek-moderne beeldhouwster in brons. Zij creëert rijzige, abstract-figuratieve figuren, uiterst subtiel gemodelleerd. Haar vooral vrouwelijke figuren stralen een kalme gratie en zinnelijkheid uit die het brons tot leven brengen. Het oeuvre van Hélène Jacubowitz is als het ware een anti-dotum voor de verdere mechanisering van het menselijk bestaan. Zij heeft daarbij een eigen sculpturale beeldtaal ontwikkeld. Haar atelier is geen ivoren toren, afgeschermd van de industriële, stedelijke en opwindende moderne wereld, maar integendeel een plaats waar gereflecteerd wordt over de rol van de kunstenaar in die actualiteit. Bijna al haar werken worden als het ware vormgegeven door licht en roepen bij de toeschouwer de onweerstaanbare neiging tot aanraking op. Hélène Jacubowitz heeft een sculpturale vorm ontwikkeld die haar niet alleen in staat stelt een gevoel van ruimte, maar ook van beweging over te brengen. Volg de lijnen, de vorm, de beweging, het evenwicht. Als eenheid van beweging, als complex van elegantie is het meesterlijk. Haar sculpturen zijn als wonderschone gedichten, waaraan je geen letter kunt veranderen.
-->

Ugo Corsi

Ugo Corsi is an Italian terracotta modeler. It was essential for him to frequent the last remained craftsmen’s workshops in Tuscany, especially who worked by the ancient artistic Manifattura di Signa, by Florence. This knowledge – which still arrived from old Renaissance ateliers – with its technical processing of the work and of the patination, permit him to realize sculptures with a mixture between ancient and modern style, in the conviction that art cannot be separated from technical ability, and must evolve and transform itself looking for beauty and harmony.
-->

Harry Arling

Harry Arling ( 10-01-1965 ), een veelzijdige kunstenaar

In 1989 begon Harry met het bouwen van zijn Science Fiction achtige voertuigen, die een jaar later hun eigen naam kregen: Kosmotroniks. Harry Arling was altijd al een verwoed modelbouwer, en daaruit zijn de Kosmotroniks ontstaan. Het zijn ruimtelijke objecten(soms voertuigen, soms dieren, soms gewoon objecten), die bestaan uit modelbouw onderdelen en afvalmateriaal, bv oude wekkers, doppen, flessen, etc.

Als hij begint met het bouwen van een nieuwe Kosmotronik, weet hij nog niet wat hij gaat maken. De aanwezige materialen bepalen gaandeweg het proces wat hij gaat maken. Zo is elke Kosmotronik een uniek object, uit Harry’s fantasie ontsproten.

In 1991 kreeg hij zijn eerste expositie in de Spatie. Sindsdien heeft hij geëxposeerd door heel Nederland.
In 2008 heeft hij een overzichtsexpositie laten zien van de Kosmotroniks, in Kemzeke (Vlaanderen), georganiseerd door de Verbeke Foundation, met tal van andere kunstenaars uit binnen en buitenland.

In december 2011 heeft Harry Arling een expositie gehouden in zijn monumentaal koelpakhuis, die hij samen met zijn vriendin Elsa, die ook kunstenaar is, gekocht heeft. Vanaf 2011 organiseert Harry Arling elk jaar in December een expositie met zijn Kosmotroniks. In 2015 heeft Harry middels crowdfunding deelgenomen aan de Biennale in Florence, een prestigieuze, internationale kunsttentoonstelling, waar hij met zijn Kosmotroniks hoge ogen gooide.
-->

Esther van Amsterdam

Gepassioneerd glas. Esther van Amsterdam geboren in 1967 en sinds 2010 actief met glas. Sinds haar jeugd is zij al creatief en zoekt zij een manier om haar creativiteit te uiten. Diverse richtingen heeft zij gedurende haar leven verkend zoals bijvoorbeeld fotografie. Na haar HBO studie, Personeel en Arbeid, heeft zij zich gericht op haar carrière in advies en verandermanagement. Haar wens om zich creatief te uiten en dit met haar handen vorm te geven, blijft echter op de achtergrond sluimeren. Tot zij in 2010 in aanraking komt met het versmelten van glas, glasfusing. De vonk slaat over en ze raakt gepassioneerd door glas.

Haar liefde voor glas zit diep. Glas is voor haar energie die enerzijds kwetsbaarheid en zachtheid uitstraalt en anderzijds kracht en scherpte vertegenwoordigt. Haar glaswerk valt het beste te omschrijven als kleurrijk, divers met strakke patronen of lijnen.

De glaswerken ondergaan meerdere bewerkingen. Zowel warme technieken zoals glasfusing en slumpen maar ook koude technieken zoals zagen, slijpen, polijsten en zandstralen worden gebruikt om het glas te vormen. Kleurthema’s en de diverse technieken maken onderdeel uit van haar verkenningstochten en zorgen ervoor dat de energie blijft stromen en haar glaswerk in beweging blijft.
-->

Kristel van Lent

Als ergotherapeut was ze jaren creatief aan het werk met volwassenen met een mentale beperking. Toen ze meer vrije tijd kreeg begon ze heel onwetend aan de opleiding glaskunst in het IKA te Mechelen. Daar is haar passie voor de glaskunst gegroeid. Glas sprak haar aan door zijn mogelijkheden en de kennis die je nodig hebt om het te bewerken. Tijdens de opleiding leerde zij haar creatieve ideeën vorm te geven. De kunstenares aan het woord: ‘ Glas inspireert me, het geeft mij de mogelijkheid om mijn gevoelens en die van anderen te uiten in een eigen beeldtaal. Mijn werken gaan over pijn, verdriet, verlangen, angst, agressie, liefde, kwetsbaarheid, kracht, geborgenheid en eenzaamheid. Het glas geeft vorm aan mijn innerlijke gevoelens en mijn leefwereld, als vrouw, echtgenoot, moeder, vriendin,… . Ik wil de tijdelijke gedachten en gevoelens van het leven vastleggen van geboorte tot dood, van droom tot werkelijkheid. Zo kan ik mijn Zijn delen met anderen ‘.
-->

Rinke Baaima

Rinke Baaima is geboren en getogen in Vlaardingen (1955)

Opleidingen:
HTS weg-en waterbouwkunde, diploma.
2,5 jaar ac. v. Beeldende Kunst te Rotterdam.
4,5 jaar ac. v. Bouwkunst te Rotterdam.

Werkt als beeldend kunstenaar, met als disciplines schilderen en beeldhouwen en ontwerpen van interieurs en organische meubelen. Verder werkt hij als freelance beton en staaltekenaar voor verschillende bedrijven. Ik heb een constructieve achtergrond HTS weg- en waterbouwkunde. De HTS bevond zich naast de kunstacademie en dacht: “als ik klaar ben met HTS wil ik naar de kunstacademie”. Dat heb ik ook gedaan, afdeling beeldhouwen (ideeën ontwikkelen). Ik was in die tijd net getrouwd en raakte na een jaar gescheiden, wat tevens het einde was van de kunstacademie, omdat mijn ex vrouw ook op de kunstacademie zat en ik uiteindelijk in de jaren tachtig 7 psychosen in 8 jaar beleefde als gevolg van de scheiding. De kunstacademie heb ik 2 jaar gevolgd, waarna ik vast liep. Ik ben toen iets concreets gaan doen en naar de ac. V. Bouwkunst gegaan (4,5 jaar). In de tussen liggende jaren heb ik me bezig gehouden met schilderen, waarbij kleur en beweging belangrijk voor mij waren. Ik maakte vooral abstracte landschappen met technieken die ik me eigen gemaakt had. Zoals vloeibare acryl opbrengen, waarna ik het plaatselijk föhnde met een verfstripper en daarna afspoelen met water, waardoor er een interessant residu overbleef. Laag over laag werden de schilderijen geverfd, aldus Rinke Baaima.
-->

Giel Clijsters

Mijn eerste beeldhouwwerk in marmer heb ik gemaakt in 1999 in de werkplaats van Klaas Harmsen, steenhouwerij in Hilversum. Hier heb ik het hakken in hardere steensoorten geleerd. In de loop van de jaren zijn steensoorten als: Italiaanse, Portugese marmer soorten, Belgische hardsteen, travertin, transparante, blauwe, bruine en zwarte albast, en diverse serpentijn soorten voorbijgekomen. Het mooie hiervan is dat iedere steensoort zijn eigen – eigenheid – en daardoor zijn eigen behandelwijze heeft. Ik heb in Nederland en België geëxposeerd. Mijn werk bevindt zich bij particulieren in Nederland, Canada en Duitsland. Een beeldhouwwerk is aangekocht door de Oud-Katholieke kerk in Hilversum. Wat stijl betreft heb ik mijn eigen stijl aangehouden. Beelden gemaakt die ik zelf mooi vond, daarbij denkend aan een interview dat de bekende Nederlandse beeldhouwster Theresia van der Pant gaf waarin zij zei dat het maken van mooie beelden haar enige drijfveer was. Of zoals Aat Veldhoen het zegt: Ik probeer altijd stijllos te blijven want als je een stijl krijgt verval je al gauw in maniërisme en dat moet je voorkomen. Voor mij betekent dit, bij mijzelf blijven en beelden maken waar ik zelf achter sta.