-->

Edith Madou

De kunstenares aan het woord:
‘Ik ben Edith Madou, beeldend kunstenaar gespecialiseerd in realistische keramiek. Mijn beelden zijn humoristisch en luchtig met een vleugje nostalgie, opgebouwd uit herkenbare voorwerpen waarin vissen de alledaagse situaties absurd maken. Inspiratie haal ik uit het dagelijks leven met de gezelligheid en de tradities in het Nederland van vroeger tijden tot nu.

Met liefde voor het ambacht geeft ik vorm, sprekende kleuren en toegevoegde materialen maken het beeld af.

De vrolijke beelden met tijdloos karakter en hoge kwaliteit van afwerking worden gewaardeerd door een breed publiek.

Sinds mijn afstuderen (kunstacademie in Maastricht 1992) werk ik als zelfstandig kunstenaar’.
-->

Sarah Michael

Sarah is in Engeland geboren in 1964. Na een bachelor opleiding in textiel ontwerp is zij een paar jaar op reis geweest in Azië en Australië waar zij ook diverse werk heeft gedaan oa. kostuums ontwerpen voor een theater en een restaurant. Niettemin is zij toch achtergekomen dat textiel ontwerp niet echt haar passie is.

In 1987 is zij naar Nederland verhuist en om Nederlands te leren op een leuke manier is zij een keramiek cursus gaan volgen van Wim Borst. Zij vond pottenbakken zo leuk dat zij werk is gaan zoeken in een pottenbakkerij om het vak goed te leren. Vervolgens heeft zij 3 en half jaar in een pottenbakkerij in Leiden gewerkt als productie draaister. Daar moest zij duizenden van hetzelfde model draaien dat goed is om te leren maar niet echt spanend. Daarom gaat haar voorkeur nu uit naar unica.

Haar beelden zijn gemaakt uit een aantal gedraaide stukken die zij dan in elkaar monteert om er één sculptuur van te maken. Hierdoor krijgt zij een snelle 3 dimensionale canvas om er op te schilderen. Zij gebruikt meestal felle, vrolijke kleuren. Het beeld is vervolgens drie keer gebakken met een transparant glazuur en lusters en is daarom ook geschikt voor buiten.

Sarah staat met haar werk op ongeveer 6 keramiekmarkten per jaar in binnen en buitenland. Zij heeft ook diverse prijzen mee gewonnen.
-->

Vicky Brinkmann

De kunstenares aan het woord:
‘Van jongs af aan ben ik met schilderen, tekenen en beeldhouwen bezig geweest. Na lange tijd als docente filosofie en methodiek op een Hogeschool voor sociale beroepen gewerkt te hebben ben ik mij hier steeds meer op gaan richten. In 1993 heb ik mijn eerste expositie gehouden. Sindsdien exposeer ik regelmatig in Haarlem en omgeving. Ook in Frankrijk, Kroatië en op Lanzarote heb ik inmiddels geëxposeerd. In mijn ruimtelijke werken laat ik me vooral inspireren door vogels, eenhoorns en dansers. Deze bronzen beelden willen omhoog: springen, dansen en vliegen. Eén van mijn exposities heb ik dan ook: “Ik zie ze vliegen” genoemd.

Wanneer ik naar mijn werk kijk, is het belangrijk voor mij of het iets toont van het wezenlijke achter de verschijning van de beelden. Ik wil een gevoel van vrijheid laten zien, een voortdurend veranderen en vernieuwen, zonder hierbij in een chaos terecht te komen. Naast beweging wil ik tegelijkertijd harmonie en evenwicht tonen. Kijkend naar de werkelijkheid ontsluiert zich deze en dekt zich onmiddellijk weer toe. Met mijn beelden probeer ik iets vast te leggen van hetgeen zich achter het verschijnende aan ons voordoet, niet via denken en woorden maar via  kijken en verbeelden. De laatste jaren merk ik steeds meer dat de vragen waar ik mij als filosoof mee bezig hield en houd, terug komen in mijn werk. Naast de ontwikkeling in mijn beeldend werk probeer ik dan ook steeds meer een verbinding te leggen tussen mijn verbeelden en denken. Dit is een proces achteraf. De beelden ontstaan, worden niet bij voorbaat uitgedacht, pas later wordt dit door mijn denken begeleid. Schilderijen en beelden, landschappen en figuren ontstaan uit “een ruimte in en om mij”, zijn een soort grens, afbakening en structuur in deze onbegrensde ruimte.
-->

Petra Smeenk

De kunstenares aan het woord:
‘Wat is kunst voor jou? Voor mij is het een reis. Ik heb bijna 15 jaar in Indonesië gewoond en heel Azië bezocht. In 2005 vertrok ik met mijn man naar Moskou voor 7 jaar. Het zijn deze unieke ervaringen die hun stempel op mijn kunst drukken.

Door de vele reizen heb ik een grote liefde voor verschillende culturen. Ze zijn me allemaal bijgebleven. Dit zie je duidelijk terug in mijn werk.

Kunst is ook ontwikkeling. Ontwikkeling in stijl en vorm. Voordat ik naar Rusland emigreerde, hield ik me alleen bezig met schilderen. In Moskou heb ik een opleiding bij Vadim – bekend Russisch beeldhouwer – gevolgd. Wat een vrijheid en uitdaging in vorm en beweging! Mijn beelden maak ik in terra-cotta en brons met af en toe een uitstapje naar andere materialen. In de beelden vind je ook mijn belangstelling voor andere culturen terug. Maar mijn favoriet is toch wel de serie Harlekijnen, waar ik ook mijn atelier naar heb vernoemd.

Wat begon als een hobby, is nu een tweede carrière. Mijn schilderijen en beelden zijn terug te vinden over de hele wereld. Regelmatig exposeer ik mijn werk op beurzen en events‘.
-->

Ton Sprangkelend

Het beeldhouwen is voor mij een fascinerende bezigheid waarbij de uitdaging ligt in het creëren van iets wat er nog niet is.

Ik ben autodidact beeldhouwer waarbij mijn voorkeur uit gaat naar het werken met natuurlijke materialen zoals steen en hout. Binnen de enorme diversiteit aan stenen, kies ik uit de hardere soorten graag marmer, Belgisch hardsteen of graniet. Bij de zachtere steensoorten geniet albast mijn voorkeur. Van alle houtsoorten is eikenhout mijn absolute favoriet.

Mijn werk laat zich omschrijven als figuratief en abstract.

De objecten ontstaan vaak door de vorm van het ruwe materiaal waarbij mijn passie ligt in het verbeelden van dans en beweging.

Na het uitwerken van het idee op papier, en zo nodig het boetseren van mogelijke verschillende vormen, ontstaat uiteindelijk de te maken vorm. Daarbij laat ik de details verdwijnen en maak ik de lijnen langer waardoor het uiteindelijk resultaat een abstract geheel is. Door deze abstractie ontstaat een rustig beeld waarbij de kijker zelf zijn fantasie gaat gebruiken.
-->

Ida Kurniawan

Ida, geboren in Indonesië, is een autodidacte beeldhouwer en is al jarenlang getrokken door de kunstwereld. Na een creatieve zoektocht te hebben afgelegd, heeft ze zich gevormd tot een beeldhouwer van perfectie en emotie.

Ze heeft verscheidene soorten van beeldvorming uitgeoefend voordat ze bij het bronzen beeldhouwen is beland. “Het mooie aan brons vind ik dat het materiaal mijn emoties en gevoelens kan vereeuwigen in een beeld. Het straalt kracht en elegantie uit.”

Haar beelden laten de schoonheid van het eenvoudige alledaagse leven zien.

Het is voor haar belangrijk dat haar beelden de realistische werkelijkheid weergeven. Op die manier probeert ze u te kunnen meenemen in het verhaal dat achter het bronzen beeld schuilt.
-->

San Sia

Al op zeer jonge leeftijd kwam SanSia Karina Tan (Amsterdam, 1962) in aanraking met de beeldende kunst. Aan de hand van haar artistieke ouders liep zij al op 5-jarige leeftijd door diverse grote musea, waaronder Het Louvre en het Paleis Versailles in Parijs, waar zij door haar moeder werd gewezen op de diversiteit aan kunstenaars, de kleurenpracht, de sierlijkheid en de volmaaktheid in zowel de schilder- als de beeldhouwkunst. Maar ook de bijzondere gebouwen, de verschillende stijlen in de bouwkunst, de combinatie van kunst en architectuur raakten haar in het bijzonder. Nog steeds spreken paleizen en kerken tot haar verbeelding en kan zij hier uren in verdwalen.

Na het gymnasium begon zij enthousiast aan de privé kunstacademie Mesker in Amsterdam, maar het tekenen kon haar niet bekoren.Wel leerde zij om goed te kijken, om kritisch te zijn. Na een tussenperiode in Azië zocht zij contact met meerdere beeldhouwers, die haar de kneepjes van het vak konden leren. Hier leerde zij de regels van het beeldhouwen; het ruimtelijk denken, respect voor het materiaal, het vloeiende lijnenspel. Een eigen handschrift werd ontwikkeld. Na haar eerste expositie (2003)werd haar werk goed ontvangen door het publiek. Zij werd uitgenodigd door een gerenommeerde galerie in de Kalverstraat in Amsterdam. Haar carrière was begonnen.

SanSia is niet alleen kunstenaar, maar daarnaast ook voorzitter van het kunstenaarscollectief Amstellandkunst en sinds een aantal jaren ook interieurarchitect. Het vormgeven, zowel als kunstenaar als interieurontwerper in combinatie met zakelijk inzicht, maken haar een veelzijdig en compleet persoon.

De beelden van SanSia (Chinese betekenis: Zonsondergang over de bergen) kenmerken zich door een sterk lijnenspel. Niets is aan het toeval overgelaten. Emotie vormt de grondslag voor dit driedimensionale werk. Haar missie is pas geslaagd als deze emotie wordt opgepikt door de toevallige passant. Woorden zijn dan overbodig: slechts verstilling en verbazing omhelzen elkaar.
-->

Erik Oussoren

Werkt als beeldhouwer bij voorkeur met hardsteen of marmer, al dan niet in combinatie met staal of hout. Door middel van basale lijnvoering geeft hij uiting aan zijn eigen beeldvorming over gemoedstoestanden en gelaatsuitdrukkingen in zijn directe omgeving. Veel van de beeldhouwwerken van Erik Oussoren komen tot stand middels handgereedschap. Bij grotere stukken schuwt hij machinale bewerking niet. Men zou hierbij kunnen spreken van praktische esthetica. Met vaak minimale ingrepen, zoals het scheuren en joppen van de steen, probeert hij een maximum aan resultaat te bereiken. Naïviteit en impulsiviteit staan tijdens het beeldhouwen hoog in het vaandel. Hierdoor probeert hij de benadering van een beeld primair en sober te houden. De techniek mag in de visie van Erik Oussoren nooit de overhand krijgen omdat een beeld dan verliest aan spanning en zeggingskracht.
-->

Mike Piché

“Het vrouwelijk naakt, de sensualiteit van het lichaam is een terugkerend thema in mijn werk. De vrouwen meestal op zich zelf staand, intiem vormgegeven staan als krachtige figuren in de ruimte. Intimiteit, tederheid en verbondenheid zijn terugkerende thema’s. Ik benader het beeld vanuit de abstracte vormen. Tijdens het ontstaan worden die abstracties uitgewerkt in een figuratief beeld. Het is een constant balanceren met volumes”.

“An ever-recurring subject in my work is the female nude and the sensuality of the body. The women are intimately shaped as powerfull figures in space. ever-recurring subjects are intimacy, tendrerness and solidarity. I approach a sculpture starting from abstract shapes. During this process of creation these abstractions are worked out in a figurative sculpture. It is a constant balance of volumes”.
-->

Ugo Corsi

Ugo Corsi is an Italian terracotta modeler. It was essential for him to frequent the last remained craftsmen’s workshops in Tuscany, especially who worked by the ancient artistic Manifattura di Signa, by Florence. This knowledge – which still arrived from old Renaissance ateliers – with its technical processing of the work and of the patination, permit him to realize sculptures with a mixture between ancient and modern style, in the conviction that art cannot be separated from technical ability, and must evolve and transform itself looking for beauty and harmony.