Vicky Brinkmann

De kunstenares aan het woord:
‘Van jongs af aan ben ik met schilderen, tekenen en beeldhouwen bezig geweest. Na lange tijd als docente filosofie en methodiek op een Hogeschool voor sociale beroepen gewerkt te hebben ben ik mij hier steeds meer op gaan richten. In 1993 heb ik mijn eerste expositie gehouden. Sindsdien exposeer ik regelmatig in Haarlem en omgeving. Ook in Frankrijk, Kroatië en op Lanzarote heb ik inmiddels geëxposeerd. In mijn ruimtelijke werken laat ik me vooral inspireren door vogels, eenhoorns en dansers. Deze bronzen beelden willen omhoog: springen, dansen en vliegen. Eén van mijn exposities heb ik dan ook: “Ik zie ze vliegen” genoemd.

Wanneer ik naar mijn werk kijk, is het belangrijk voor mij of het iets toont van het wezenlijke achter de verschijning van de beelden. Ik wil een gevoel van vrijheid laten zien, een voortdurend veranderen en vernieuwen, zonder hierbij in een chaos terecht te komen. Naast beweging wil ik tegelijkertijd harmonie en evenwicht tonen. Kijkend naar de werkelijkheid ontsluiert zich deze en dekt zich onmiddellijk weer toe. Met mijn beelden probeer ik iets vast te leggen van hetgeen zich achter het verschijnende aan ons voordoet, niet via denken en woorden maar via  kijken en verbeelden. De laatste jaren merk ik steeds meer dat de vragen waar ik mij als filosoof mee bezig hield en houd, terug komen in mijn werk. Naast de ontwikkeling in mijn beeldend werk probeer ik dan ook steeds meer een verbinding te leggen tussen mijn verbeelden en denken. Dit is een proces achteraf. De beelden ontstaan, worden niet bij voorbaat uitgedacht, pas later wordt dit door mijn denken begeleid. Schilderijen en beelden, landschappen en figuren ontstaan uit “een ruimte in en om mij”, zijn een soort grens, afbakening en structuur in deze onbegrensde ruimte.