Pieter Vermeulen

Het werk van Pieter Vermeulen is waarschijnlijk het best te benaderen vanuit de wijze van ontstaan. Er ligt geen vooraf geformuleerd doel aan ten grondslag, noch is gewerkt vanuit een bewuste compositorische opzet. De startsituatie van elk werk is een leeg vlak met daarop een punt of lijn. Vanuit dat startpunt ontstaat op haast autonome wijze uit kleuren, lijnvorming en vlakvulling een compositie. Met deze compositie wordt geen weergave of interpretatie van de zichtbare werkelijkheid nagestreefd. In die zin is dit werk zonder meer abstract te noemen. Hooguit kan achteraf associatief een relatie worden gelegd met figuratieve elementen, of met door het werk opgeroepen emoties. Om die redenen zou men (met de kunstenaar zelf) kunnen spreken van “onberedeneerd expressionisme”.