Piet Haagh

In het werk van Piet Haagh speelt het paardmotief een belangrijke rol. Het leent zich uitstekend om zijn beeldhouwkundige probleemstelling gestalte te geven in een krachtige figuratieve beeldtaal. Hij streeft ernaar, spelend met de anatomie, universele tekens van vitaliteit te modelleren. Het thema van het paard bouwt hij echter uit met zonneschijven en danseressen. Er ontstaan beelden zoals “Ruiterlied”, “Zonnepaardjes”, “Zonnekinderen”. Hoogtepunt uit deze periode vormt zijn “Zonnedans” (hoogte 150 cm). Alle pogingen om zijn ideeën gestalte te geven lijken in dit beeld te zijn samengebald. De betekenis van dit beeld wordt versterkt door haar antecedent “Zonneval”. In zijn nieuwste creaties voegt Haagh plantaardige elementen van de bereklauw toe.