Paolo Sistilli

Paolo Sistilli is geboren in een klein dorpje aan de Adriatische kust. Na zijn afstuderen in Italië zette hij zijn studie voort in Nederland aan de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht en specialiseerde zich in Monumentale Vormgeving. Hij woont en werkt al vele jaren in Nederland. Hij is internationaal een gewaardeerd kunstenaar. Paolo Sistilli is in 2011 uitgenodigd om deel te nemen aan de 54e Biënnale van Venetië en aan de Kunstmanifestatie in Turijn. Zijn werk maakt deel uit van publieke en private kunstcollecties in de hele wereld.

Voor de presentatie van Paolo’s werk op de Biënnale van Venetië, schreef Dick Adelaar de volgende:

Het werk van Paolo Sistili is spraakmakend, ook in de meest letterlijke zin van het woord. Sinds 2005 werkt de kunstenaar aan een serie schilderijen onder de noemer Alfabeto Immaginario. Basis voor iedere taal is het abc, de gezamenlijke lettertekens van een taal in een bepaalde volgorde. Het Sistilliaans, de persoonlijke taal van het individu, ligt hieraan ten grondslag. Imaginair staat voor denkbeeldig, voor hetgeen door het denken wordt tot stand gebracht.

Onderwerp van Paolo’s Alfabeto Immaginario is de non-verbale communicatie. Mensen laten op muren liefdesverklaringen en schuttingtaal achter, voorzien wanden van affiches voor operavoorstellingen en sportwedstrijden. Uiteindelijk worden deze mededelingen door regen en wind weggevaagd of verdwijnen ze naar de achtergrond doordat er nieuwe woorden en beelden overheen worden geplaatst. Wat overblijft zijn vaak fragmenten, die los worden gemaakt uit hun oorspronkelijke zinsverband.

Paolo Sistilli huldigt de opvatting dat woorden in de loop der tijd daadwerkelijk grotendeels hun zeggingskracht hebben verloren. Dit gebeurt omdat de mensen ze hebben versleten, gesloopt, verzwakt door overmatig en vaak routinematig gebruik. De hedendaagse mens heeft er lege omhulsels van gemaakt. De taal moet een grondig renovatieproces doormaken. Ze moet inhoud, substantie, kleur en klank terugkrijgen. De kunstenaar breekt de woorden in delen (aantasting, breuk, barst) en bouwt ze vervolgens, naar eigen inzichten, weer op (bevrijding, in de betekenis van het losmaken van de vastgeklonken beugels van verbale conventies en het ontbreken van een strekking). De 21ste eeuwse homo sapiens moet opnieuw de taal leren beheersen. De kunstenaar helpt hem via zijn kunst aan leermiddelen. Paolo Sistilli schilderijen en sculpturen komen aan als een hevige vuistslag op een glad wateroppervlak. Tijdelijk wordt een blik gegund in de onmetelijke diepte. Daarna keert de rust langzaam terug.