Marianne Y. Naerebout

Marianne (1958) heeft haar opleiding genoten aan de Pabo en vervolgens aan de Kuntacademie “St. Joost” te Breda. Daarna neemt ze het besluit om de weide wereld in te trekken. Als leerkracht accep-teert zij een functie op een Internationale School te Oman. Het tropenrooster geeft voldoende tijd om te schilderen. Ze ontmoet internationale kunste-naars, filosofeert en maakt vrienden onder de loka-le bevolking. Op deze plaats vinden haar eerste exposities plaats. Na drie sprookjesachtige jaren verhuist zij naar Damascus, Syrië.Deze stad ademt een sfeer uit, die haar diep raakt. De geur, krioe-lende mensen en de belangstelling voor elkaar, geven haar het gevoel thuis te zijn. In haar kunst wordt de spiegeling van haar eigen ontwikkeling steeds meer zichtbaar. Na vijf jaar Damascus woont zij vervolgens voor kortere perioden in Maleisië, Albanië en het West-Afrikaanse Gabon. Gedurende het verblijf in deze verschillende landen ontwikkelt haar boodschap zich steeds sterker: “Er zijn geen grenzen…, niet tussen landen, kleur, gevoel en beleving, alles is onbegrensd geworden”. Haar zelfverzekerdheid neemt toe. Positiviteit en levenskracht stralen uit haar kunstwerken. Eind 1993 besluit zij naar Nederland terug te gaan. Ziel en zaligheid liggen in haar kunst en in Europa de nieuwste uitdaging. Met oosterse ogen kijkt zij naar de snelheid waarmee het leven zich hier af-speelt. Ze is rijp om hier alle ideeën en ervaringen een eigen bestemming te geven. Haar fantasierijke wereld vertaalt zich in haar schilderijen, kleurrijk en levendig. Thema’s van alles wat met ons leeft; volkeren, vogels, vissen en waterslangen. Deze aarde-lucht- en watertekens worden vermengd met de symbo-liek van de pre-Columbiaanse indianen. Vanaf 1994 geeft zij ook zeefdrukken uit en ont-werpt ze keramiek voor de Moderne Design Studio van de Koninklijke Poceleyne Fles te Delft(de oudste aardewerkfabriek van Nederland).