Lydia Schröder

Transparantie en het onophoudelijke spel met het licht zijn de constante factoren die uiterlijk en hoedanigheid van haar beelden voortdurend veranderen. Onder invloed van wisselende atmosferische omstandigheden reageren de vederlichte objecten op de ruimte waarin ze geplaatst zijn en waarmee ze interacties aangaan. De beelden laten zich niet vangen in een eenduidige omschrijving, omdat hun verschijningsvorm steeds verandert. Door hun beweeglijkheid en aan grilligheid grenzende dynamiek ontsnappen ze aan vaste formuleringen. Het zijn vooral deze kameleontische eigenschappen die de objecten intrigerend maken. De vrije vogelachtige vormen lijken zich letterlijk losgemaakt te hebben van de sokkel. Sierlijk fladderend veroveren ze de ruimte en tussen neus en lippen door ontkennen ze de wet van de zwaartekracht.