Lia Koster

De kunstenaar aan het woord: Ooit begon het leven ergens. Hoe dat kan is voor veel mensen een vraagstuk. Ikzelf ben een vorm van leven. We zouden zijn ontstaan uit sterrenstof. Alles wat leeft bestaat in basis uit dezelfde kleine deeltjes. Leven is ook gretig, als het een kansje ziet, ontstaat het. Kijk in het voorjaar naar je tuin en zie wat er allemaal tevoorschijn komt aan plantjes en diertjes. Er zijn veel soorten van leven en ik ben daar nieuwsgierig naar. Waar bestaat dat verschillende leven uit en hoe komt het dat er zoveel verschijningsvormen zijn? Van woudreus tot microscopisch klein diertje. De kleine levensvormen, vaak te klein voor het blote oog, interesseren mij, juist omdat je ze niet of moeilijk ziet. Ze zijn ook vreemd, want soms noch plant, noch dier. En toch zijn we er op een of andere manier mee verwant. Voor mij hebben veel van deze organismen een krachtige en tere uitstraling. Teer, want vaak enigszins transparant. Krachtig, omdat de vormen functioneel moeten zijn en sterk om te overleven.Hoe is al dat verschillende leven gebouwd en waarom zo? Zaden en vruchten hebben bijvoorbeeld hun vormen om de inhoud veilig te stellen en ook om op een bepaalde manier verspreid te kunnen worden. Sterke geheimzinnige vormen die mij intrigeren. Daar komt leven uit. Hoe kan het dat uit een klein zaadje een mens voortkomt of een boom? Hoe ziet dat nieuwe prille leven er in het begin uit en bij groei, bloei en dood ? Om te kunnen groeien en bewegen is energie nodig. Waar komt dat dan vandaan en hoe werkt het? Kwetsbaar leven dat, bij verstoring van het evenwicht van de natuurlijke omgeving, kan veranderen of verdwijnen. Het is voor mij een voortdurend bewustzijn van onze afhankelijkheid en onderdeel van de natuur.