Jan van Lokhorst

Jan van Lokhorst (Middelharnis, 1954) volgde zijn opleiding aan de Akademie voor Beeldende Vorming in Amsterdam. De kunstenaar onderscheidt twee manieren van werken. Om te beginnen is er het schilderen-in-een-roes, waarbij hij als het ware door de handeling van het schilderen bedwelmd wordt en intuïtief wordt gestuurd. Daarnaast is er een langduriger werkwijze, waarbij hij een schilderij zorgvuldig laag voor laag opbouwt en tussentijds ook weer veel van wegneemt. Dit lijkt een bewust proces dat de kunstenaar zelf als een vorm van meditatie omschrijft.

Al werkend ontstaan aldus bij Van Lokhorst de vormen, de vervloeiingen, de gelaagdheid van het schilderij. Hij balanceert daarbij voortdurend tussen de autonome uitdrukkingskracht van de verf en het visuele houvast van de steeds aanwezige figuratie. De verf wordt gebruikt als medium om, soms heftig dan weer subtiel, een eigen wereld te scheppen. Deels opvlammend, deels uitdovend. Op zoek naar een evenwicht tussen de waargenomen wereld en de menselijke emoties. Een zoektocht naar een soort onbewust oergevoel waarvan ons de reisbeschrijving wordt gegeven, als een landkaart waarop een van de mogelijke routes is uitgestippeld. Een spoor dat we kunnen volgen in ons jachtig bestaan om in onszelf iets van de kunstenaar te ontdekken.