Hoshyar Rasheed

De schilderijen van Hoshyar Rasheed laten een raadselachtige wereld zien. Kleur, licht, vlak en ruimte vormen het domein waar vormen en sierlijke lijnen ogenschijnlijk een eigen verhaal vertellen. Maar welk verhaal?

De contouren van platgeslagen mensfiguren, een enkele vogel en een vis, meer zie je niet. Voor de rest zijn het zwevende vlakken, die oplichten uit een fond van stralende kleur. De kleuren klinken in vreemde akkoorden alsof ze een onbekende samenhang kennen. Kleur is ook nooit enkelvoudig aanwezig, maar altijd gelaagd en soms is de verf met zand vermengd.

Door het oppervlak heen stralen vonken van licht door kriebelende lijntjes naar buiten toe. Het grijs is geen grijs, maar een drempel van licht. Kleurvlakken zweven als stukken tapijt in de ruimte. Sprookjesachtig, maar ook vol geheimen.

Is het licht een dreiging in de verte of een signaal van een stad aan de horizon? De betekenis van het beeld blijft onbestemd, alsof de tekens zich telkens weer omkeren. Soms lijkt in het licht een donkere afgrond te schuil te gaan, maar juist ook het diepste zwart kan zich plotseling openbreken als een eerste lichtstraal van de dage raad.

Het beeldvlak is niet zelden in tweeën gedeeld, alsof het verhaal over de grenzen almaar verder gaat. Soms zelfs over het beeldvlak heen, als de schilderijen zich vullen tot over de rand. Het is een stroom van beelden die geen grens lijkt te kennen. Is dit de onuitputtelijke bron van de dromer die zijn eigen wereld voortbrengt? Of is het een stroom van geluk die uit pijn is geboren? Telkens weer zet dit werk je op het verkeerde been. Wie de sprookjeswereld van Paul Klee meent te zien, ziet opeens vormen die niet passen in een westerse traditie.