Hélène Jacubowitz

Hélène Jacubowitz is in 1952 te Antwerpen geboren. Ze werd in een kunstzinnig milieu opgevoed , vader is edelsmid en broer befaamd juwelenontwerper; Zeer jong raakt zij vertrouwd met hert hanteren van metaal. Van haar vader erft zij de passie tot perfectie. Zij studeerde eerst bij Petr Schlosser en daarna bij de Antwerps-Chileense beeldhouwer, Ruperto Urzua, professor aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in haar geboortestad.Ze nam deel aan nationale en internationale wedstrijden en haar talent werd herhaaldelijk bekroond. Hélène is uitgegroeid tot een eminent klassiek-moderne beeldhouwster in brons. Zij creëert rijzige, abstract-figuratieve figuren, uiterst subtiel gemodelleerd. Haar vooral vrouwelijke figuren stralen een kalme gratie en zinnelijkheid uit die het brons tot leven brengen. Het oeuvre van Hélène Jacubowitz is als het ware een anti-dotum voor de verdere mechanisering van het menselijk bestaan. Zij heeft daarbij een eigen sculpturale beeldtaal ontwikkeld. Haar atelier is geen ivoren toren, afgeschermd van de industriële, stedelijke en opwindende moderne wereld, maar integendeel een plaats waar gereflecteerd wordt over de rol van de kunstenaar in die actualiteit. Bijna al haar werken worden als het ware vormgegeven door licht en roepen bij de toeschouwer de onweerstaanbare neiging tot aanraking op. Hélène Jacubowitz heeft een sculpturale vorm ontwikkeld die haar niet alleen in staat stelt een gevoel van ruimte, maar ook van beweging over te brengen. Volg de lijnen, de vorm, de beweging, het evenwicht. Als eenheid van beweging, als complex van elegantie is het meesterlijk. Haar sculpturen zijn als wonderschone gedichten, waaraan je geen letter kunt veranderen.