Etienne Bagchus

Een vooralsnog laatste ontwikkeling in het werk van Etienne Bagchus is zijn fascinatie voor het platte vlak. Hoewel plat als formulering niet geheel juist is. Want werkend met lapjes, frutsels van papier, karton en ander materiaal wat hem in op de weg komt, waarover hij met penseel en paletmes weer schildert, ontstaat op het platte vlak van zijn schilderijen toch weer een geheel eigen landschap. Een reliëf is het niet, dat is teveel. Het is stukken subtieler, het is oneindig veel vlakker. Het is meer een structuur die zich pas lezen laat bij nadere beschouwing, die zich pas blootgeeft bij intensief kijken en die maakt dat een schilderij van Etienne Bagchus bij elke blik weer andere aspecten vertoont. Een andere keer weer valt het bijzondere van zijn kleurgebruik in het oog. Of het zijn de nog steeds bijna mystieke, menselijke figuren op zijn schilderijen die boeien. Of in een flits ineens komt de gedachte op: nu zie ik toch iets wat ik gisteren niet zag. Het werk van Etienne Bagchus laat alle ruimte aan de beschouwer tot interpretatie.