Elzo Dibbets

Elzo schildert fascinerend door de bijna fotografische gelijkenis. Zijn schilderijen zijn als het ware wat vage, mysterieuze foto’s geschilderd in een perfecte techniek. Dibbets gaat in eerste instantie uit van een witte en lichtgrijze onderschildering aangebracht met penseel, spons of verfspuit. Over deze onderschildering worden dan tientallen dunne transparante kleurlagen aangebracht [glacis]. Al werkend brengt hij steeds meer details aan, totdat zijn definitieve, ideale beeld op het doek staat. Uitgangspunt is het dagelijks leven. Gebouwen, mensen, dieren en dingen. Vervolgens worden onderdelen van een gekozen tafereel er uitgelicht, ingekaderd, afgesneden, vergroot, vervaagd en verschoven. Elzo lijkt toevallig tegen zijn onderwerp aan te lopen. Op een dergelijk moment ontstaat er in een schijnbaar onbeduidend aspect een verwondering of verbazing die hem de inspiratie geeft om het in een schilderij te onderzoeken en verder uit te diepen. Zo´n aspect kan van alles zijn. De steen die op de grond valt maar de bodem nog net niet geraakt heeft, spiegelingen op een marmeren kerkvloer, of, zoals hier in de tentoonstelling te zien is, de breking van het licht in een plastic zakje.

Als kijker stel je je voor hoe de schilder zijn onderwerp bestudeert. Wat kun je met een plastic zak. Er iets instoppen, uithalen, iets anders erin stoppen, wat doet zonlicht met het beeld, en een lamp, ´s ochtends, ´s avonds. Telkens heeft de zak een andere vorm, kleur, andere spiegelingen. Voor Elzo een onderwerp waarmee hij raad weet en waar hij plezier aan beleeft. Door verschillende schilderijen te produceren binnen het thema geeft hij de kijker alle kans om mee te gaan in zijn proces.

Opvallend in zijn werk is de sobere voorstelling. Hij vermijdt in zijn werk die elementen, die hij als storend ervaart. Het is hem er om te doen binnen het schilderij een ideale wereld te scheppen die volledig in harmonie is, overeenkomend met zijn schoonheidsideaal. Verder zijn de kleur verlopen en afwisselingen van scherpte en onscherpte in het beeld, typerend voor Elzo’s schilderijen. Dat hij zo´n handschrift heeft is niet verwonderlijk. Hij gebruikt de technieken al sinds de zeventiger jaren en is hierdoor een meester in z´n vak.