Bart van Oijen

Bart van Oijen (1949). Van 1970 tot 1975 volgde hij zijn opleiding aan de Akademie voor Beeldende Kunsten in Arnhem. Na zijn opleiding werkte hij aanvankelijk op een illustratieve, vaak sprookjesachtige wijze. Meestal figuratief, en duidelijk herkenbaar. Naast sprookjestaferelen hield hij zich bezig met ´snelle´ diertekeningen. Zijn realistisch werk onderging langzamerhand een verandering; Bart van Oijen begon langzamerhand zijn werk te abstraheren, d.w.z. hij begon de werkelijkheid vervreemden, of zelfs geheel afscheid te nemen van die werkelijkheid, door alleen maar gebruik te maken van vorm en kleur. Hierbij speelde toeval een grote rol. Op dit moment houdt hij zich voornamelijk bezig met felgekleurd lyrisch abstract werk; zijn technieken omvatten voornamelijk acrylverf op doek en gemengde technieken op doek en papier. Daarnaast is hij op dit moment ook weer bezig met zijn diertekeningen, zijn oude liefde, die altijd weer komt opduiken. Zijn abstracte werk heeft meestal een onderwerp uit de natuur als picturaal startpunt, maar al werkende blijft daar meestal weinig van over. Van Oijen gebruikt zelden kwasten en penselen; hij heeft heel duidelijk zijn eigen technieken gevonden, waarbij hij zich niets aantrekt van conventionele werkwijzen, en met een gerust hart oude lappen en zijn vingers gebruikt om tot het gewenste resultaat te komen. Het streven van de kunstenaar is om iets moois in vorm en kleur te maken. Hij is duidelijk op zoek naar de absolute schoonheid. Hij weet dat dit altijd een streven zal blijven, maar vindt dit dan ook het boeiende van zijn vak. Het is niet zijn roeping om mensen te choqueren of te wijzen op maatschappelijke misstanden; hij weet dat anderen hier druk mee in de weer zijn. Van Oijen wil op de nu bestaande schoonheid rondom de mens wijzen.