Ada Breedveld

Ada Breedveld (Dordrecht, 1944) is autodidact kunstenaar. Haar werk bestaat voornamelijk uit acrylschilderijen, soms in combinatie met bladgoud, olieverfpanelen en grafiek.

Het onderwerp in Ada’s schilderijen is altijd de vrouw; het zijn engelachtige nimfen van behoorlijke omvang. Met hun ronde borsten, brede heupen en forse dijen zijn ze volmaakte modellen voor een moderne Rubens. Maar ook door hun royale glimlach, uitbundige jurken en hemelse blikken kun je niet om ze heen.

Allemaal hebben ze voor zichzelf een stukje hemel op aarde gecreëerd. Ze genieten intens van zichzelf de kleuren waarmee ze zijn omgeven, de zuiverheid van de dieren waarmee ze omgaan en de andere vrouwen waarmee ze het canvas moeten delen. Het hele linnen wordt gevuld met plezier, humor en gelukzaligheid. Aardse zaken, zoals zichzelf afvragen of ze wellicht te dik zijn, of angst misprijzend bekeken te worden is hen vreemd. De gesloten ogen van de vrouwen verraden dat hun geluk van binnenuit komt. Hun ‘afwijking’ van het gangbare schoonheidsideaal weerhoudt ze niet krachtig en aanwezig te zijn. Op die manier gunnen ze ons een blik in het paradijselijke leven.

Naast het vrouwenlichaam is ook liefde een belangrijk thema in Ada’s schilderijen. Nijd, jaloezie, afgunst, het is de dames allen onbekend. Tevreden babbelen ze met elkaar, knuffelen ze met dieren (die allen menselijke trekjes hebben), ze zijn simpelweg verliefd op het leven. Soms vliegen ze zelfs met hun (al dan niet) onzichtbare vleugeltjes letterlijk richting de hemel.